இருத்து

அஸ்தகிரியை. மொழிபெயர்ப்புகள் - iruttu (ஒலிப்பு)

be

Tamil Wiktionary

இருத்து

1. அஸ்தகிரியை.
2. மொழிபெயர்ப்புகள்
3. - iruttu (ஒலிப்பு)
4. பகுப்பு:நா.கதிர்வேல் பிள்ளை மொழி அகராதி
5. பகுப்பு:பெயர்ச்சொற்கள்

Winslow (1862)

இருத்து (iruttu) — noun

1. Assisting priests at a sacrifice, அஸ்தக்கிரியை. (p.)

• இருத்தினர் — Those who assist a priest at a sacrifice. (ஸ்காந்தம்.)

இருத்து (iruttu) — infinitive

1. , கிறேன், இருத்தினேன், வேன், இருத்த, v. a. To cause to sit, to seat, உட்காரச்செய்ய
2. To detain, cause one to remain for a short time, தாமதிக்கச்செய்ய
3. To press down or upon, bear upon, press with a style or other instrument, அழுத்த
4. To beat down–as a floor, beat into–as a nail, to make firm or compact by beating, அடித்திருத்த
5. To place upon, put in or upon, to fix, make stationary, நிலைபெறச்செய்ய
6. v. n. To sink down–as a house or foundation, இருத்திக்கொள்ள; [ex இரு.] வீடிருத்திக்கொண்டது. The house is sunk down. சுமையெனதுதலையிலிருத்துகின்றது. The load bears heavily on my head. நிரம்பியபானையையுறியிலிருத்த. To place a full vessel upon the swing

• இருத்திப்பேச — To speak emphatically or forcibly, to speak impressively.
• இருத்திப்போட — To cause to settle, fix, make a thing stationary, cause a vessel to run aground.
• இருத்தியெழுத — To write, pressing on the writing material.
• மனதிலிருத்த — To bear in mind, impress on one's own mind, to think on, contemplate.

Fabricius (1972)

இருத்து — v. t.

1. v. t. (cause of இரு), detain. நிறுத்து
2. cause to sit, seat, set, place upon, உட்காரச்செய்
3. beat down, press down, அழுத்து
4. v. i. sink down, as a foundation, கீழிறங்கு, இருத்திக்கொள்

• வீடிருத்திக்கொண்டது — the house is sunk down.
• இருத்திப்பேச — to speak forcibly and impressively, to dwell strongly on any subject.
• இருத்திவைக்க–க்கொள்ள — to stop, detain.
• மனதிலிருத்த — to impress on the mind; to bear in mind; to keep in mind.

இருத்து — noun

1. இருத்துவிக்கு, s. the priest officiating at a sacrifice.

Tamil Moli Akarathi (1928)

இருத்து (iruttu)

1. அஸ்தகிரியை

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

இருத்து² (iruttu) — noun

1. A flaw in a diamond; one of twelve vayira-k-kuṟṟam; வயிரக்குற்றங்க ளுள் ஒன்று. (சிலப். 14, 180, உரை.)

இருத்து³ (iruttu) — noun

1. See இருத்துவிக்கு. (மச்சபு. விருக்க. 2.)

இருத்து (iruttu) — noun

1. < இருத்து-
2. That which is firm, permanent; நிலையானபொருள். என்னெஞ்சத்து இருத்தாக விருத்தினேன் (திவ். திருவாய். 9, 4, 6)
3. Pressure; அமுக்குகை. அவனை ஒர் இருத்து இருத்தினான். Colloq

தமிழ்-தமிழ் அகரமுதலி (1985)

இருத்து

1. வயிரக்குற்றங்களுள் ஒன்று
2. நிலை யான பொருள்
3. அமுக்குகை. இருத்துதல் - உட்காரச் செய்தல்
4. தாமதிக்கச்