கண்மாய்

Tamil Wiktionary

கண்மாய் — பெயர்ச்சொல் (Noun)

1. மனித முயற்சியின்றி இயற்கையாகவே சூழவுள்ள உயர் நிலத்தால் அடைக்கப்பட்ட நீர் நிலை.

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

கண்மாய் (kaṇ-māy) — noun

1. See கம்மாய். (C.E.M.)