சா

poverty

the alphasyllabic combination of ச் (c) +‎ ஆ (ā). to die, pass away to be spoiled or blighted, as crops

Tamil Wiktionary

சா — பெயர்ச்சொல் (Noun)

1. வறுமை
2. சாவு
3. மரணம்

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

சா¹ (cā)

1. The compound of ச் and ஆ.

சா³ (cā) — noun

1. See சாவு.

சா⁴ (cā) — noun

1. (Astron.) Chord of an arc; sine of an arc; வட்டக்கோட்டின் ஒரு பகுதியின் இருமுனைகளையும் சேர்க்குங் கோடு.

Winslow (1862)

சா (cā) — noun

1. compound letter composed of ச் and ஆ
2. s. [ex Sa. Jya, to decay.] Death, mortality, மரணம்
3. Devil, பேய்
4. [in astron.] The chord of an arc; but commonly used for அர்த்தச்சா–the sine of an arc
5. An equation of the centre–as மந்தச்சா
6. The annual parallax, of a planet. See கற்கிச்சா and மகரச்சா. W. p. 355. JYA

• சாக்காடு — Mortality, death, மரணம்; [ex காடு, a verbal affix.]
• சாக்காட்ட–சாக்காக்க — To wait on the dying, affording aid, performing appropriate ceremonies, &c.
• சாக்குருவி–சாகுருவி — A night-bird, sometimes a screech owl, whose hoot is supposed to portend death.
• சாக்குறி — Omens or presages of death.
• சாச்சடங்கு — Funeral ceremonies performed within the first week, especially, cooking and taking congy on the third day, and rice on the eighth.–Note. In some places food is sent by the relatives for three days.
• சாசங்காரம் — The completing of an equation.

சா (cā) — infinitive

1. கிறேன், செத்தேன், வேன், சாக, v. n. To die, இறக்க
2. To perish or be injured –as grain–, &c., கெட
3. To dry up–as a sore, &c., காய்ந்துபோக. (Sa. Jya.)–Note. சாவ and sometimes சா are used in poetry for சாக. and சாம் for சாகும். அவள்பேரிலேசாகிறான். He is dying (from love) for her. சாவதுபிழைப்பதாயிருக்கிறான். He is dangerously ill. செத்துப்பிழைத்தாயா. Are you just come to life? Spoken of one absent, or inattentive who afterwards asks for an explanation. செத்தவீடு. A funeral-house. கால்கைசெத்துப்போயின. The arms and legs are wearied by walking, &c

• சாகக்கொடுக்க — To lose a near relative, to be bereft–used chiefly in expressions of regret, and in lamentations for the dead.
• சாகக்கொல்ல — To kill, to kill outright. 2. (fig.) To harass, to torment.
• சாகத்துணிந்தவன் — One who voluntarily braves death in battle, or by any desperate act. சாகத்துணிந்தார்க்குச்சமுத்திரமுழங்காலாழம்..... To those who do not fear death, the sea is but knee deep.
• சாங்காலம் — The time of death. See காலம்.
• சாபிணம் — An old fellow ready to die.–in contempt.
• சாமுகம் — As சாமூஞ்சி under சா, s.

Fabricius (1972)

சா — noun

1. death, சாவு
2. a devil, பேய்

• சாக்குருவி — a screech owl, a species of night hawk whose cry is believed to portend death.
• சாக்குறி — omens of death.
• சாச்சடங்கு — funeral rites.
• சாப்பறை–சாமேளம் — funeral drum.
• சாப்பிள்ளை–சாவுப் — a still-born child.
• சாமுகம்–சாமூஞ்சி — a deadly pale face; a ghastly countenance.

சா — noun

1. an equation of the centre; sine of an arc.

சா — s. (Hind.)

1. (Hind.) the tea-plant.

Tamil Moli Akarathi (1928)

சா (cā)

1. ஓரெழுத்து, சாவென்னேவல், பேய்,மரணம்

சா (cā)

1. ஓர்வகையெழுத்து, சாதல், சாவென் னேவல்

தமிழ்-தமிழ் அகரமுதலி (1985)

சா

1. ஓர் உயிர்மெய்யெழுத்து (ச்4- ஆ)
2. சாதல்
3. தேயிலைச்செடி