நீர்மை

நீர் அதிகமாக இருத்தல் திரவத்தன்மை dilution, liquidity

watery

Tamil Wiktionary

நீர்மை — பெயர்ச்சொல் (Noun)
  1. நீர் அதிகமாக இருத்தல்
  2. திரவத்தன்மை

[object Object]

Winslow (1862)

நீர்மை (nīrmai) — noun
  1. State, condition, நிலைமை
  2. Nature, property, inherent quality, குணம்
  3. Observance of proper-rules, or established customs, ஒப்புரவு. (p.)
  • ஒருசொன்நீர்மையாய் வழங்குதல் — Being in use as one word.

Fabricius (1972)

நீர்மை — noun
  1. state, condition, நிலைமை
  2. nature, property, குணம்
  3. observance of established customs

Tamil Moli Akarathi (1928)

நீர்மை (nīrmai)
  1. ஒப்புறவு, குணம், நிலைபரம்
நீர்மை (nīrmai)
  1. ஒப்புரவு, குணம்

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

நீர்மை (nīrmai) — noun
  1. < நீர்¹
  2. Property of water, as coolness; நீரின்றன்மை. (குறள், 195, உரை.)
  3. Nature, property, inherent quality; தன்மை. நெடுங்கடலுந் தன்னீர்மை குன்றும் (குறள், 17)
  4. Goodness, essential excellence; சிறந்த குணம். பயனில நீர்மையுடையார் சொலின் (குறள், 195)
  5. Affability; சௌலப்பியம். ஆவாவென்ற நீர்மை யெல்லாம் புகழப் பெறுவ தென்றுகொல்லோ (திருவாச. 27, 5). நீர்மை கண்டு அனுபவிக்கலாம்படி யிருப்பது இங்கேயிறே (திவ். திருப்பா. 1, வ்யா. பக். 44)
  6. Beauty; அழகு. மெய்ந்நீர்மை தோற்றாயே (திவ். திருவாய். 2, 1, 6)
  7. Brilliance, lustre; ஒளி. நெடுநீர் வார்குழை (நெடுநல். 139)
  8. State, condition; நிலைமை. என்னீர்மை கண்டிரங்கி (திவ். திருவாய். 1, 4, 4)
  9. Observance of proper rules or established custom; ஒப்புரவு. (W.)

தமிழ்-தமிழ் அகரமுதலி (1985)

நீர்மை
  1. நீரின் தன்மை
  2. தன்மை
  3. சிறந்த குணம்
  4. எளிமை
  5. அழகு
  6. ஒளி
  7. நிலைமை
  8. ஒப்புரவு