படுகை

அடுக்கு ஆற்றின் நீர்ப்போக்கால், மண் படிந்து உள்ள நிலம் river-bed, river basin

land on a riverbank fit for cultivation a reservoir, tank

Tamil Wiktionary

படுகை

1. அடுக்கு
2. ஆற்றின் நீர்ப்போக்கால்
3. மண் படிந்து உள்ள நிலம்

Winslow (1862)

படுகை (paṭukai) — noun

1. A rable land near a river, ஆற்றங்கரையடுத்த நன்செய் புன்செய். sometimes படுகைச்சதுரம். (c.)

• படுகைஆமணக்கு — A plant of kind of ஆமணக்கு.

Fabricius (1972)

படுகை — noun

1. arable land near a river.

Tamil Moli Akarathi (1928)

படுகை (paṭukai)

1. ஆற்றங்கரையடுத்தவயல்

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

படுகை (paṭukai) — noun

1. < படுகர்¹
2. Land on the banks of a river fit for cultivation; ஆற்றோரத்து நிலம்
3. Reservoir of water; நீர்நிலை. பழைய பாகீரதிப்படுகைமேல் (திருப்பு. 493)

தமிழ்-தமிழ் அகரமுதலி (1985)

படுகை

1. ஆற்றோர நிலம்
2. நீர்நிலை