பன்

நாணல்வகை பருத்தி(நன் பன்பாயின் பின்னற்சதுரம்

cotton bulrush cattail, typha (Typha latifolia)

Tamil Wiktionary

பன்

1. நாணல்வகை
2. பருத்தி(நன்
3. பன்பாயின் பின்னற்சதுரம்
4. அரிவாட்பல்
5. பல
6. நிறைய

Winslow (1862)

பன் (paṉ) — noun

1. A kind of grass of which mats are made; a rush, a bulrush, நாணல்
2. A square or checker in braiding பன் grass
3. [in combin.] Ten–as பன்னிரண்டு, ten and two, twelve
4. See பல, பல்

• பன்பாய் — A mat made of rushes; the Colombo mat.
• பன்மணிமாலை — A kind of poem, formed of various kinds of verse.

Fabricius (1972)

பன் — noun

1. a kind of grass of which mats are made, a bulrush, நாணல்
2. a square in braiding பன் grass
3. (in comb.) ten as in பன்னிரண்டு
4. see பல, பல்

Tamil Moli Akarathi (1928)

பன் (paṉ)

1. ஒருபுல், பததின்சிதைவு, (உ-ம்) பன்னான்கு, பன்மை, பன்னென் னேவல்

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

பன் (paṉ) — noun

1. Bulrush, typha; நாணல் வகை. (J.)
2. Cotton; பருத்தி. (நன். சங்கர. அரும்.)
3. Square or checker in braiding bulrush; பன்பாயின் பின்னற்சதுரம். (J.)
4. Tooth of a serrated sickle; அரிவாட்பல். (இலக். அக.)