பாரி

ஒரு வள்ளல் நெட்டையான உருவமுடையவர் சிங்கம்

Barry

Tamil Wiktionary

பாரி — வினைச்சொல் (Verb)

1. ஒரு வள்ளல்
2. நெட்டையான உருவமுடையவர்
3. சிங்கம்
4. கள்
5. பருத்தது
6. ஒத்திரு

Winslow (1862)

பாரி (pāri) — noun

1. A lawful wife, மனைவி. See பாரியை
2. Earth, world, பூமி
3. Bedstead, கட்டில்
4. Fine cloth, நல்லாடை
5. One of the lowest or the third class of kings famed for liberality, கடையேழுவள்ளலிலொருவன். (சது.)
6. [Hind.] A heavy man, animal, or tree, பருத்தது
7. (fig.) A man of consequence, weight, importance, good disposition, &c, பெரியோன்
8. Night- watch, இராக்காவல்
9. An animal, ஓர்மிருகம்

• பாரிசமுசாரம் — A large family.
• பாரிபோக–பாரிவர — To go the rounds, to patrol. 2. (R.) To run away.
• பாரியாள் — A stout or robust man. 2. A wife, மனையாள்.
• பாரியோடுதல் — Running swiftly.
• பாரிவேட்டை — The chase, hunting.

பாரி (pāri) — noun

1. , க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To be thick, bulky, huge, wide, பருக்க
2. To be heavy; to feel heavy–as a weight, a burden; to become heavy, பாரமாக
3. To feel heavy as the body or head from a cold, &c., உடம்புபாரிக்க
4. To become grave, momentous, &c., அதிகரிக்க
5. To fall on one as an accusation, to devolve on, குற்றஞ்சுமர
6. (p.) To arise, to appear, to come into being, தோற்ற
7. v. a. To make, to form. to construct, create, constitute, உருவாக்க
8. To cause to appear, to produce, to bring to view.உண்டாக்க
9. To spread, to lay open, as goods in a bazaar, &c. பரப்ப. தலைபாரித்துக்கொண்டிருக்கிறது. My head is heavy, from cold, &c

• பாரித்தபயிர் — Strong, thriving grain.
• பாரித்தமரம் — A large tree, a tree that thrives well.
• பாரித்தவன் — A heavy, stout man.
• பாரிப்பு — Heaviness, weight, gravity, பாரம். 2. Graveness, seriousness, aggravation, அதிகரிப்பு. 3. Bulkiness, largeness, hugeness, பருமன். 4. Heaviness of the system, morbid heaviness, உடற்பாரிப்பு.

Fabricius (1972)

பாரி — noun

1. பாரியை, பாரியாள், s. a lawful wife, மனைவி.

பாரி — noun

1. the earth, the world, பூமி
2. bed stead, கட்டில்
3. fine cloth, நல்லாடை
4. one of the third class of kings famed for liberality
5. (Hind.) a heavy man or thing, பருத்து
6. (fig.) a person of consequence
7. night-watch, பாரிக்காவல்

• பாரிபோக — to patrol.
• பாரி சமுசாரம் — a large family.
• பாரியோட — to run swiftly.
• பாரிவேட்டை — the chase, hunting.

பாரி — v. i.

1. v. i. be stout ar bulky, பரு
2. feel heavy
3. arise or come into being
4. devolve on, fall on one as an accusation; v. t. make, form, create
5. produce, cause to appear
6. lay open, as goods etc., பரப்பு

• சரீரம் பாரித்துக்கொண்டிருக்க — to feel oneself heavy or dull from sickness etc.
• பாரித்த மரம் — a large tree.
• பாரிப்பு — heaviness, bulkiness; 2. seriousness, aggravation.

Tamil Moli Akarathi (1928)

பாரி (pāri)

1. இராக்காவல், ஓரளவு, கடையெ ழுவள்ளலிலொருவன், கட்டில், கள் குடிக்கும்பாத்திரம், கோட்டம், சிங் கம், சிறங்கைநீர், நல்லாடை, பாரி யென்னேவல், பூந்தாது, பூமி, பெரி யோன், மனைவி, யானைகட்டுங்கயிறு
2. இவன் பறம்பு ஏன்னு மூரிலிருந்த ஒருசிற்றரசன், இவன் கொடையாற் சிறந்தோனாதலால் வள்ளல்களில் ஒ ருவனானான், இவன் கொடைச்சிறப் புநோக்கிக் கொடையாளரைப் புகழ் வோரெல்லோரும் பாரியேயென்று புகழ்வார்கள்
3. சுந்தரமூர்த்திநாயனா ரும் இவனது வள்ளற்றன்மையைக் கேள்வியுற்றே இவனைக் கொடைக் கிலக்கியமாகக் கூறியது
4. "கொடுக்கி லாதானைப் பாரியேயென்று கூறி னும்"
5. ஏன்னுந் திருப்புகலூர்ப் பதி கத்துத் தேவாரத்தாற் பெறப்படும், இவன்தன் காலத்திலிருந்த சேர சோ ழபாண்டியர்களுடைய கீர்த்திப் பிர காசத்தையெல்லாம் தன் கொடைக் கீர்த்திப் பிரகாசத்தால் மழுங்குவித் தவன், அதுகண்டு அவ்வேந்தர் மூவ ரும் போர் தொடுத்து இவனைக் கொன்றொழித்தார்கள்
6. இவனோடு இவன் சுற்றத்தாரும் போரில் மடிந் தொழிய இவனை யடுத்து வாழ்ந்தி ருந்த புலவர்களும் நிலைகுந்தொழிந் தார்கள்
7. இவனுடைய புத்திரிகள் தம் மைக் காப்பவரொருவருமின்றிக் கபி லரையடைய அவர் தாம் பாரியிடத் துப்பெற்ற நன்றியைமறவாது அவர் களை வளர்த்துக்கோமக்களுக்கு மணம் பொருத்த முயன்றும் பயன்படாமை யால் அந்தணர்களுக்கு மணமுடித் துக் கொடுத்தார்
8. கபிலர் கடைச்சங் கப்புலவரு ளொருவர்

பாரி (pāri)

1. கடையெழுவள்ளலிலொருவன், கட்டில், நற்சீலை, பாரியென்னேவல், பூமி, மனைவி

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

பாரி⁴ (pāri) — noun

1. cf. பார்². [T. pāri.] Earth; பூமி. (பிங்.)
2. [M. pāri.] Fine cloth; நல் லாடை. பொற்பாரி சாத்தினர் (சேதுபு. இலக்கும. 22)
3. Bedstead, cot; கட்டில். (பிங்.)

பாரி⁵ (pāri) — noun

1. An ancient chief noted for his liberality, one of seven kaṭai-vaḷḷalkaḷ, q.v.; கடைவள்ளல்கள் எழுவருள் ஒருவன். பாரி வேள்பாற் பாடினை செலினே (புறநா. 105).

பாரி⁶ (pāri) — noun

1. (யாழ். அக.)
2. Pollen; பூந்தாது
3. Liquor jug; கட்பாத்திரம்
4. Rope for tying an elephant; யானை கட்டுங் கயிறு
5. Handful of water; சிறங்கைநீர்

தமிழ்-தமிழ் அகரமுதலி (1985)

பாரி

1. பூமி) நல்லர டை
2. கட்டில் கடை வள்ளல்கள் எழுவருள் ஒருவன்
3. பூந்தாது
4. கட்பாத்திரம்
5. யானைகட்டுங் கயிறு
6. சிறங்கை