பொள்ளு

Pollu

Winslow (1862)

பொள்ளு (poḷḷu) — noun

1. , கிறேன், பொள்ளினேன், வேன், பொள்ள, v. a. To bore, to make a hole
2. To hew, to chisel, பொளிய
3. v. n. To be rent, or torn, கிழிய. (p.)

• பொள்ளாமணி — [sometimes பொல்லாமணி.] An unbored precious stone. (p.)
• பொள்ளல் — Chiseling a stone, பொளிதல்.

Fabricius (1972)

பொள்ளு — v. t.

1. v. t. bore, make a hole, துளை
2. hew, chisel, பொளி; v. i. be torn or rent, கிழி

• பொள்ளாமணி–பொல்லாமணி — same as which see.