யாத்திரை

Pilgrimage

Winslow (1862)

யாத்திரை (yāttirai) — noun

1. Pilgrimage to sacred places, தேவஸ்தலத்திற்குச்செல்லல்
2. Journeying, especially by sea, கப்பற்பயணம். (c.)
3. A festival with an idol procession, திருவிழா. W. p. 684. YATRA. தேகயாத்திரைக்குப்போகிறது. Seeking for a livelihood. (R.) கப்பல்யாத்திரை–சமுத்திரயாத்திரை. A Sea-voyage. கரையாத்திரை. A land-journey. காசியாத்திரை. A pilgrimage to Benares

• யாத்திராகமம் — Exodus.
• யாத்திரைக்காவி — Cloth dyed with red ochre, worn by pilgrims.
• யாத்திரைபோக–யாத்திரைபண்ண — To go on a pilgrimage. 2. To travel, or make a voyage.

Fabricius (1972)

யாத்திரை — noun

1. pilgrimage, journey
2. sea-voyage

• கப்பல் யாத்திரை — voyage.
• காசியாத்திரை — pilgrimage to Benares.
• யாத்திராகமம் — Exodus.
• யாத்திரிகன் — a pilgrim.
• யாத்திரை பண்ண–போக — to go on a pilgrimage; 2. to travel, to make a voyage.

Tamil Moli Akarathi (1928)

யாத்திரை (yāttirai)

1. கடலேறிச்செல்லும் பய ணம், கூத்து, திருவிழா, நடத்தல், பிராயாணம், வழக்கம்

யாத்திரை (yāttirai)

1. திருவிழா, பிரயாணம் போதல்

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

யாத்திரை (yāttirai) — noun

1. < yātrā
2. Journey; voyage; pilgrimage; பிரயாணம்
3. Moving, walking; இயக்கம். நிசிவேலை நித்திரை யாத்திரை பிழைத்தும் (திருவாச. 4, 29)
4. Military expedition; படையெழுச்சி. தகடூர்யாத்திரை
5. Business, occupation; காலக்ஷேபம். பகவதனுபவமே யாத்திரையாகச் செல்லாநிற்க (ஈடு, 4, 10)
6. Habit; practice; வழக்கம். (யாழ். அக.)
7. Festival; விழா. (யாழ். அக.)
8. Dance; கூத்து. (யாழ். அக.)

தமிழ்-தமிழ் அகரமுதலி (1985)

யாத்திரை

1. பயணம்
2. படையெழுச்சி
3. சேபம்
4. வழக்கம்
5. திருவிழா
6. கூத்து