வழிப்பறி

wayfarer

Tamil Moli Akarathi (1928)

வழிப்பறி (vaḻippaṟi)

1. ஆறலை

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

வழிப்பறி² (vaḻi-p-paṟi) — noun

1. Highway robbery; வழிக்கொள்ளை. (பிங்.)

தமிழ்-தமிழ் அகரமுதலி (1985)

வழிப்பறி

1. வழிக்கொள்ளை