வாரானை

Winslow (1862)

வாரானை (vārāṉai) — noun

1. A term of calling. See பிள்ளைத்தமிழ்.

Fabricius (1972)

வாரானை — noun

1. that section of பிள்ளைத் தமிழ் which represents the child as extending its hands and calling to be taken.

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

வாரானை (vārāṉai) — noun

1. A section of piḷḷai-t-tamiḻ, in which an one-year old child is described as being invited by its mother and others to come to them, one of ten āṇ-paṟ-piḷḷai-t-tamiḻ, q.v. or peṇ-paṟ-pillai-t-tamiḻ; பிள்ளைத்தமிழில் ஆண் அல்லது பெண் குழந்தையைத் தன்னிடம் வருக என்று தாய் முதலியோர் அழைப் பதைக் கூறும் பருவம். (பிங்.) மாற்றரிய முத்தமே வாரானை (வச்சணந். செய். 8).