கறை

மாசு, அழுக்கு, மறு (கரை) - (கறை) - (கரையான்) - (கறையான்). - stain

rust; spot, as on the moon; stain, blot, tarnish, blemish; uncleanness, as of the teeth fault, defect black; darkness

Tamil Wiktionary

கறை — பெயர்ச்சொல் (Noun)

1. Seru
2. மாசு, அழுக்கு, மறு
3. (கரை) - (கறை) - (கரையான்) - (கறையான்).

[object Object]

Winslow (1862)

கறை (kaṟai) — noun

1. Rust, spot, stain, tarnish, blemish, மாசு
2. Fault, defect, impurity, defilement, pollution, physical, moral or ceremonial, குற்றம்
3. Blackness, darkness, கறுப்பு. (c.)
4. (p.) Blood, இரத்தம்
5. A mortar for pounding, உரல்
6. Ebony, கருங்காலி. (பிங்.)
7. Tribute, poll-tax, குடியிறை
8. Color, hue, tinge, நிறம். (சது.)

• கறைதீர்தல் — Being free from tarnish or pollution.
• கறைநீக்க — To expel pollution or tarnish, to cleanse, purify.
• கறைப்பட — To be spotted, stained, polluted, defiled; to contract defilement, to become impure, physically, morally, or ceremonially.
• கறைப்படுத்த — To stain, taint, tarnish, pollute, defile, soil, blur.
• கறைப்பட்டமனம் — A polluted mind.
• கறைப்பல் — Discolored teeth.

Fabricius (1972)

கறை — noun

1. , (கறள்) s. spot, stain, மாசு
2. fault, defect, pollution, குற்றம்
3. colour, நிறம்
4. blackness கறுப்பு
5. poison, விடம்
6. blood, உதிரம்
7. a mortar for pounding, உரல்
8. tribute, கப்பம்

• கறைக்கண்டன்–கறைமிடற்றான் — Siva, as having poison in his throat, .
• கறைப்பட — to be spotted, stained or polluted.
• கறைப்படுத்த — to stain, taint, tarnish, pollute.
• கறைப்பல் — discoloured teeth.
• கறைபிடிக்க — to become rusty, to form as rust.
• கறைபோக்கி — soap.

Tamil Moli Akarathi (1928)

கறை (kaṟai)

1. இருள், உதிரம், உரல், கருங்காலி மரம், கறள், கறுப்பு, குடியிறை, குற் றம், நஞ்சு, நிறம், மாசு, கடமை

கறை (kaṟai)

1. உதிரம், உரல், கறுப்பு, குடியிறை, குற்றம், நிறம், மாசு

கறை (kaṟai)

1. கள், குற்றம், நறும்புகை, வாசனை

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

கறை¹ (kaṟai) — noun

1. Rust; spot, as on the moon; stain, tarnish, blemish; uncleanness, as of the teeth; மாசு. பற்கறைகள் மாற்றல் (காசிக. இல்லொழுக். 27)
2. Fault, defect; குற்றம். பிறக்கப் பிறக் கக் கறையேறுகை (திவ். திருப்பா. 21, வ்யா.)
3. Black; கறுப்புநிறம். கறைமிடறு (புறநா. 1, 5)
4. Colour, hue, tinge; நிறம். (பிங்.)
5. Darkness; இருள். கறைபடு பொழில் (தேவா. 624, 8)
6. Poison; விஷம். கறையுறு பகுவா யுரகம் (ஞானா. பாயி. 7, 5)
7. Blood; இரத்தம். புறங் கறையொ ழுகு செம்புண்ணில் (பிரபுலிங். துதி. 15)
8. Defilement, as of catamenia; மாதவிடாய். கொழுநனை யில்லாள் கறையும் (திரிகடு. 66)
9. Mortar for pounding; உரல். கறையடி யானை (பெரும்பாண். 351)
10. Glabrous foliaged cutch, m. tr., Acacia catechu sundra; கருங்காலிவகை. (W.)

கறை² (kaṟai) — noun

1. Tribute, poll-tax; குடியிறை. கறைவீடு செய்ம்மின் (சிலப். 23, 127).

IndoWordNet

கறை — noun

1. மென்ற பாக்கு துகளின் சாற்றை துப்புதல்

சளி

தமிழ்-தமிழ் அகரமுதலி (1985)

கறை

1. மாசு
2. குற்றம்
3. கறுப்புநிறம்
4. நிறம்
5. இருள்
6. இரத்தம்
7. மாதவிடாய்
8. உரல்
9. கருங்காலி
10. குடிவரி
11. நஞ்சு