பிச்சைக்காரன்

வறுமை நிலையால் பணம், உணவுப் போன்றவற்றை இலவசமாக, எவ்வித உழைப்புமின்றி பிறரிடம் கேட்டுப் பெறுபவன். அல்லது தட்சிணை பெறுபவன் என்றும் கூட அழைக்கலாம். beggar भिखारी

beggar

Tamil Wiktionary

பிச்சைக்காரன்

1. வறுமை நிலையால் பணம், உணவுப் போன்றவற்றை இலவசமாக, எவ்வித உழைப்புமின்றி பிறரிடம் கேட்டுப் பெறுபவன். அல்லது தட்சிணை பெறுபவன் என்றும் கூட அழைக்கலாம்.

Tamil Moli Akarathi (1928)

பிச்சைக்காரன் (piccaikkāraṉ)

1. இரப்போன்

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

பிச்சைக்காரன் (piccai-k-kāraṉ) — noun

1. Beggar, mendicant; இரப்போன்.

IndoWordNet

பிச்சைக்காரன் — noun

1. பிச்சை வாங்கிப் பிழைப்பவன்.

பிச்சைக்காரன் — noun

1. பிச்சை வாங்கிப் பிழைப்பவன்.

யாசிப்பவன் யாசகன் மனிதன் மனுஷன் நரன் மனுசன் மானிடன் மானுடன் வர்ணனை பாட்டு கைத்தட்டல் கரவொலிஎழுப்புதல்

தமிழ்-தமிழ் அகரமுதலி (1985)

பிச்சைக்காரன்

1. இரவலன்