மழுங்கு

கூர்மையிழ கத்தியின் முனை மழுங்கிவிட்டது. ஒளியில் குறைவடை

Blunt

Tamil Wiktionary

மழுங்கு — வினைச்சொல் (Verb)

1. கூர்மையிழ
2. *கத்தியின் முனை மழுங்கிவிட்டது.
3. ஒளியில் குறைவடை
4. கெடு

[object Object]

மழுக்கு மழுங்கல்

Winslow (1862)

மழுங்கு (maḻuṅku) — noun

1. , கிறேன், மழுங்கினேன், வேன், மழுங்க, v. n. To be blunt, or dull–as an edge or point, முனைமழுங்க
2. To be obscured, be deprived of lustre or glory, காந்தி குறைய
3. To become dull in feeling, to lose keenness of intellect, புத்திகுறைய
4. To fade–as a color, the brightness of a jewel, or the glory of a state, ஒளிமங்க
5. To be dim or obscure–as the sun or moon in an eclipse or behind a cloud, பிரபைமங்க
6. To pass by without strict examination, inquiry or notice, மறைந்துபோக. (c.) அவன்மழுங்கச்சிரைத்துப்போட்டான். He shaved off all the hair from the head and face

• மழுங்கன் — A plain jewel without any engraving.
• மழுங்கல் — Any thing which is blunt, dim, or unpolished. 2. A logger- head. 3. One devoid of shame.

Fabricius (1972)

மழுங்கு — v. i.

1. v. i. become blunt
2. grow dull or dim. lose lustre, மங்கு

• மழுங்கலாக்க — to blunt or dull a thing.
• மழுங்கியிருக்க — to be blunt.
• புத்திமழுங்கல் — being blunt or stupid.
• மழுங்கல் — anything which is blunt, dim or unpolished; 2. a loggerhead; 3. one devoid of shame.