வெங்காரம்

வெண்காரம், மருந்துச்சரக்கு வகை புண்ணுக்கு இடும் ஒருவகைக் காரம் borax, sodae soboras

Onion

Tamil Wiktionary

வெங்காரம் — பெயர்ச்சொல் (Noun)
  1. வெண்காரம்
  2. மருந்துச்சரக்கு வகை
  3. புண்ணுக்கு இடும் ஒருவகைக் காரம்

Winslow (1862)

வெங்காரம் (veṅkāram) — noun
  1. [also வெண்காரம்.] Borax. (Ell. 240.)

Fabricius (1972)

வெங்காரம் — noun
  1. வெண்காரம், borax.

Tamil Moli Akarathi (1928)

வெங்காரம் (veṅkāram)
  1. வெண்காரம்

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

வெங்காரம்¹ (veṅ-kāram) — noun
  1. prob. வெண்மை + காரம்¹. Borax, Sodae soboras; மருந்துச் சரக்குவகை. (பதார்த்த. 1103.) வெங்காரம் வெய் தெனினு நோய்தீர்க்கும (நீதிநெறி. 59).
வெங்காரம்² (veṅkāram) — noun
  1. prob. வெம்-மை + id. A kind of caustic; புண்ணுக்கு இடும் ஒருவகைக் காரம்.

IndoWordNet

வெங்காரம் — noun
  1. மருந்தாகப் பயன்படும் இயற்கையாகக் கிடைக்கும் வெள்ளை நிற உப்பு.

வெடிப்புஉப்பு சுண்ணாம்புகாரம் வெடியுப்பு சுண்ணாம்புக்கலம் ஸ்டென்சில் வெண்காரம்

தமிழ்-தமிழ் அகரமுதலி (1985)

வெங்காரம்
  1. மருந்துச்சரக்குவகை/ கடுங் காரம். வெங்கான்வெளி - நீரற்ற பகுதி, வெங்கிணாத்தி - பெரிய மலைப்பாம்புவகை. வெங்குரு - சீகாழி
  2. யமன். வெங்கோல் - காண்க: வெங்கோன்மை. வெங்கோலன் - கொடுங்கோலையுடைய மன்னன். வெங்கோன்மை - கொடுங்கோல். வெச்சம் - மாணிக்கக் குற்றவகை. வெச்சமுது - சமைத்த உணவு. வெச்செனல் - வெப்பமாதல்
  3. கடுமையாதல். வெச்செனவு - சூடு. வெஞ்சம் - வஞ்சம்
  4. பழி
  5. சினம். வெஞ்சமம் - பாலைநிலப் பண்
  6. கடும்போர். வெஞ்சமன் - யமன். வெஞ்சனம் - கறிக்குதவும் பண்டம்
  7. யெழுத்து
  8. குழம்பு
  9. சமைத்த கறியுணவு. வெஞ்சிலைச்செல்வன் - வீரபத்திரன். வெஞ்சுடர் - சூரியன். வெஞ்சொல் - கடுஞ்சொல். ' வெஞ்சோறு - சுடுசோறு
  10. கறி சேர்க்கப்படாத ! சோறு. ' வெட்கக்கேடு - நாணமில்லாமை
  11. அவமானம். ! வெட்கங்கெட்டவன் - மானமற்றவன். ! வெட்கப்படுத்துதல் - மானமிழக்கச்செய்தல். வெட்கப்படுதல் - நாணமடைகல்
  12. கூச்சப்படுதல் . வெட்கம் - நாணம்
  13. அவமானம்
  14. கூச்சம். வெட்குதல் - கூச்சப்படுதல்
  15. அஞ்சுதல்.