சங்கிலி

Tamil Wiktionary

சங்கிலி
  1. * (பெ) -
  2. தொடர்
  3. ஆபரணம்
  4. ஒரு நில அளவு

Winslow (1862)

சங்கிலி (caṅkili) — noun
  1. A chain; a linking–as சிருங்கலம். W. p. 855. S'RUNKHALA. (c.)
  • சங்கிலிக்கொத்து — A double or triple chain. (R.)
  • சங்கிலிக்கோவை — A concatenation, a consecutive series–as of subjects, &c.
  • சங்கிலிப்பின்னல் — The linking of a chain.
  • சங்கிலிப்பூட்டு — The linking of a chain. 2. The clasp of a chain. 3. [prov.] Linking the arms in a particular manner in wrestling. 4. (fig) A great intricacy, சிக்குப்பிக்கு.
  • சங்கிலிமடிப்பு — The plait or fold of the chain about the neck, &c., (R.)
  • சங்கிலிமோதிரம் — Finger-rings curiously constructed of wire, சிக்குமோதிரம்.

Fabricius (1972)

சங்கிலி — noun
  1. a chain
  2. hand-cuffs, விலங்கு
  3. a land measuring chain 22 yds. in length
  • சங்கிலிக் கறுப்பன் — a minor village deity.
  • சங்கிலிக்காரன் — hawse-hole.
  • சங்கிலிக்கொத்து — two or more rows of chains, a double or triple chain.
  • சங்கிலிப்பூட்டு — the clasp of a chain.
  • சங்கிலிபோட — to put on a chain, to chain.
  • சங்கிலிப்பின்னல் — the linking or twisted work of a chain.

Tamil Moli Akarathi (1928)

சங்கிலி (caṅkili)
  1. ஓராபரணம், தொடர் தொ டை, விலங்கு

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

சங்கிலி¹ (caṅkili) — noun
  1. Chain, link; தொடர். சங்கிலிபோ லீர்ப்புண்டு (சேதுபு. அகத். 12)
  2. Land-measuring chain, Gunter's chain 22 yards long; அளவுச் சங்கிலி. (C. G.)
  3. A superficial measure of dry land3.64 acres; ஓர் நிலவளவு. (G. Tn. D. I, 239)
  4. A chain-ornament of gold, inset with diamonds; வயிரச்சங்கிலி என்னும் அணி. சங்கிலி நுண்டொடர் (சிலப். 6, 99)
  5. Handcuffs, fetters; விலங்கு
சங்கிலி² (caṅkili) — noun
  1. See சங்கிலியார். சங்கிலிக்கு மெனக்கும் பற்றாய பெருமானே (தேவா. 678, 11).

IndoWordNet

சங்கிலி — noun
  1. ஒன்றோடு ஒன்று இணைந்த உலோக வளையங்களால் உருவாக்கப்பட்ட தொடர்.
சங்கிலி — noun
  1. விலங்குகளை கட்டுவதற்காக அதன் கழுத்தில் அணியப்படும் உலோகத்திலான ஒரு சரம்
சங்கிலி — noun
  1. ஒன்றோடு ஒன்று இணைந்த உலோக வளையங்களின் தொடர்.
சங்கிலி — noun
  1. ஒரு ஆபரணம்
சங்கிலி — noun
  1. கழுத்தில் அணியும் ஒரு வகை ஆபரணம்

சாதனம் கருவி ஆயுதம் கலைப்பொருள்கள் யானைச்சங்கிலி அலான் சிக்டிபன்வாங்

தமிழ்-தமிழ் அகரமுதலி (1985)

சங்கிலி
  1. தொடர்
  2. இரும்பு முதலியவற்றால் வளையமாகச் செய்து ஒன்றோடொன்று சேர்க்கப்பட்டிருக்கும் கோவை
  3. ஒரு நிலவளவு
  4. வயிரச்சங்கிலி என்னும் அணி
  5. விலங்கு
  6. சுந்தர மூர்த்தி நாயனார் மனைவியருள் ஒருத்தி