ஜாமீன்

Bail

Winslow (1862)

ஜாமீன் (jāmīṉ) — noun
  1. Security. See சாமீன்.

Fabricius (1972)

ஜாமீன் — noun
  1. see சாமீன்.

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

ஜாமீன் (jāmīṉ) — noun
  1. zāmin. Surety, security, bail; பிணை.

IndoWordNet

ஜாமீன் — noun
  1. கைதாகிக் காவலில் இருப்பவரை நீதிமன்றம் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டும் உத்தரவாதம் தந்தும் விடுவித்துக் கொண்டு வரும் முறை.
ஜாமீன் — noun
  1. ஜாமீனில் வெளிவரக்கூடிய நபர்

பொறுப்பாளி சவாப்த்தாரி பிணை மனிதன் மனுஷன் நரன் மனுசன் மானிடன் மானுடன்