விடுபட்டுக் கீழே விழுவது போன்றவற்றைக் குறிக்கும் வினை.
சிந்து
சொரி
Winslow (1862)
உதிர் (utir) — noun
The root of the Cyperus juncifol, முத்தக்காசு.
உதிர் (utir) — noun
–உதிரு, கிறது, உதிர்ந்தது, உதிரும், உதிர, v. n. To drop off, fall off–as leaves, fruits, &c.; to be blasted, nipped, to fall off–as the hair, by disease or age, சொரிய
To be shaken with the wind or otherwise, அசைக்கப்பட்டுதிர
To crumble, fall to pieces as cakes (பிட்டு), பிதிர
To fall as tears, சிந்த
To die (used in imprecations), சாவ. நீசீக்கிரமுதிர்ந்துபோவாய். You shall die soon (a curse). தாரகையுதிர்ந்த. The stars fell. (ஸ்காந்தம்.) பூவுதிரப்பிஞ்சுதிரக்காயுதிரக்கனியுதிர. Let blossoms, buds, unripe fruits, and fruits drop off; i. e. let people of all ages die–an imprecation
உதிர்ந்தசருகு — Withered leaves fallen from the tree. உதிர்ந்தசருகுணவொழியவுணவில்லான். He who feeds upon dry leaves abstaining from all kinds of food. (பாரதம்)
உதிர்பருவம் — The quality or consistency of a thing that easily crumbles.
உதிர்மணல் — Loose sand a little moist.
இலையுதிர்காலம் — The season of the fall of the leaf.
உதிரி — That which falls off, or is separated, exfoliation, உதிர்ந்தது. 2. A disease, small-pox of various kinds, so called from the scabs falling off, ஓர்வைசூரி. 3. A species of plantain, ஓர்வகைவாழை.
உதிரிக்குத்து — Aching pain incident to one attacked with உதிரி.
உதிர் (utir) — verbal noun
, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To shed, cast leaves, fruits, &c.–as trees; to cause to drop or fall in numbers or succession, to shake off, beat off, peel off, blast, nip, உகுக்க