தீண்டு

Winslow (1862)

தீண்டு (tīṇṭu) — verbal noun

1. , கிறேன், தீண்டினேன், வேன், தீண் ட, v. a. To touch, feel, come in contact with, தொட
2. To infect or infuse poison, by contact; to defile, contaminate by touching, தொற்ற
3. To envenom, as a snake, by biting, விஷந்தீண்ட
4. To deflour, ravish, கற்பழிக்க
5. To grasp, take hold of, to appropriate, பற்ற. (c.) சர்ப்பந்தீண்டிஇறந்தான். He was bitten by a serpent and died. இருசுடரை இராகுகேதுதீண்டின. Ráhu and Kéthu seized the two lights of the sun and moon. ஆத்துமா அந்தக்கரணத்தைத் தீண்டிக்கொண்டறியும். The soul understands by the comprehension of the mental faculties

• கிராணந்தீண்டுதல் — The occurring (touching) of an eclipse. (c.)
• தீண்டாச்சாதி — Low caste that are not to be touched.
• தீண்டாநெருப்பு — An untouchable fire; i. e. matron of unapproachable chastity, பதிவிரதை.
• பிறர்தாரத்தைத்தீண்ட — To defile another's wife.
• தீண்டுகை — Touching, feeling.

Fabricius (1972)

தீண்டு — v. t.

1. v. t. touch, தொடு
2. infect or infuse poison by contact, contaminate, தொற்று
3. envenom, விஷந் தீண்டு
4. deflower, கற்பழி

• விஷந்தீண்டிச் செத்தான் — he died of snake bite.
• என்னைத் தீண்டாதே — touch me not.
• தீண்டாச்சாதி — low castes that are not to be touched.
• தீண்டுகை — touching.
• கிராணம் தீண்ட — to become eclipsed (as the sun or the moon).

IndoWordNet

தீண்டு — verb

1. கையால் தடவுவதால் ஏற்படும் உணவுர்.

தொடு பரிசம் பரிசனம் ஸ்பரிசம். இரு