பக்தன்

கடவுளின் மேல் பக்தி உள்ளவன்; கடவுளை வணங்குகிறவன்; அன்பன்; அடியவன் pious person; devotee சிவ பக்தன் - சிவன் மேல் பக்தி உள்ளவன் - devotee of Shiva

pious man, devotee

Tamil Wiktionary

பக்தன் — பெயர்ச்சொல் (Noun)
  1. கடவுளின் மேல் பக்தி உள்ளவன்; கடவுளை வணங்குகிறவன்; அன்பன்; அடியவன்

Winslow (1862)

பக்தன் (paktaṉ)
  1. பத்தன்.

Tamil Moli Akarathi (1928)

பக்தன் (paktaṉ)
  1. பத்தன்

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

பக்தன் (paktaṉ) — noun
  1. Pious, godly man; தெய்வபத்தியுள்ளவன்

IndoWordNet

பக்தன் — noun
  1. குறிப்பிட்ட தெய்வம் அல்லது மனிதன் மீது பக்தி கொண்டவன்
பக்தன் — noun
  1. குறிப்பிட்ட தெய்வத்திடம் பக்தி கொண்டவன்.
பக்தன் — noun
  1. குறிப்பிட்ட தெய்வத்திடம் பக்தி கொண்டவன் அல்லது ஒருவரை உயர்வாக மதித்துப் போற்றுபவன்

பூசாரி மனிதன் மனுஷன் நரன் மனுசன் மானிடன் மானுடன் தேசபக்தன் தேசபக்தர் உபாசகன் கடைநிலை ஊழியன் கீழ்நிலைப் பணியாளன் பிரகலாதன் பக்த பிரகலாதன் ஹரிஜன் சிவபக்தர் துளசிதாசர் துளசிதாஸ் மீராபாயி உபாசிப்பவன் உருவவழிப்பாடு சூரியஉபாசகர் யக்ஷி

தமிழ்-தமிழ் அகரமுதலி (1985)

பக்தன்
  1. தெய்வபக்தியுள்ளவன்