பிணி

நோய், வியாதி பிரச்சனை disease, ailment

to tie, fasten with ropes, fetter, link to win over, keep one spellbound fastening, binding

Tamil Wiktionary

பிணி — பெயர்ச்சொல் (Noun)

[object Object]

பிணி (piṇi) — noun

Disease, malady, distemper, sickness, நோய். (c.)
Suffering, affliction, துன்பம்
A fastening, binding, link, tie, கட்டு
[prov.] Higher or lower row of threads in a weavers loom, as raised or lowered to admit the shuttle, நூற்படை

பிணி–3–வாதம்–பித்தம்–சிலேட்டுமம்–சது–சரீரக்கூறு — . The three kinds of temperament; 1. , flatulency, inducing melancholy; 2.. bile, bilious distempers; 3. , phlegm, a phlegmatic temper. (.) See .
பிணிக்குறை — Attack of an evil spirit on a child, causing disease, பேயினால்வருந்தோஷம்.
பிணிதெறித்தல் — The disease being remedied. See தெறி, v.
பிணிப்பேய் — A devil which attacks children.
பிணிமிதிக்க — To tread the loom, as a weaver, நூற்படைமிதிக்க.
பிணியன் — As பிணியாளன். (நன்.)

பிணி (piṇi) — verbal noun

, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To tie, to fasten with ropes, to fetter, to link, கட்ட. (c.)

பிணி — noun

sickness, disease, நோய்
a tie, a bond, கட்டு
affliction, துன்பம்
(prov.) higher or lower row of threads in a weaver's loom, நூற் படை
the three kinds of temperament, வாதம் (flatulency), பித்தம் (bile), and சிலேட்டுமம் (phlegm)

பிணி — v. t.

பிணி (piṇi)

பிணி (piṇi)

பிணி (piṇi)

பிணி³ (piṇi) — noun

< பிணி²-
Fastening, binding; கட்டுகை. பிணியுறு முரசம் (புறநா. 25)
Bond, link, tie; கட்டு. பிணிநெகிழ்பு (பரிபர 3, 55)
Attachment; பற்று. பொருட்பிணிச் சென்று (அகநா. 27)
Plait, twist; பின்னல். பிணிகொள் வார்குழல் (தேவா. 469, 3)
Bud; அரும்பு. பிணிநிவந்த பாசடைத் தாமரை (கலித். 59)
Disease, malady, sickness; நோய். பிணிக்கு மருந்து பிறமன் (குறள், 1102)
Suffering, affliction; துன்பம்
(Weav.) Higher or lower row of threads in a weaver's loom, raised or lowered to admit the shuttle; நெசவுத் தறியின் நூற்படை. (J.)

பிணி (piṇi) — noun

பிணி — noun

பாக்டீரியா, வைரஸ் போன்றவற்றாலோ உடலின் இயக்கத்துக்குக் காரணமானவை சீராக இயங்காததாலோ ஏற்படும் நலக்குறைவு