நோய்

உடல் நன்றாகச் செயல்படும் தன்மையை இழத்தல் disease, sickness, illness நோயாளி, நோய்க்குறி

disease, sickness, illness, ailment sorrow, grief affliction, trouble

Tamil Wiktionary

நோய் — பெயர்ச்சொல் (Noun)
  1. உடல் நன்றாகச் செயல்படும் தன்மையை இழத்தல்

[object Object]

நோயாளி நோய்க்குறி கண்ணோய் புற்றுநோய் கொள்ளைநோய் தொழுநோய் தொற்றுநோய் பிணி பிணிப்பு சீக்கு உபாதை அணங்கு

Winslow (1862)

நோய் (nōy) — noun
  1. Malady, distemper, disease, ailment; sickness in men, cattle, trees, or crops, நைதல்
  2. Chronic or settled disease, பழம்பிணி
  3. Suffering, trouble, affliction, distress of mind, வருத்தம்
  4. Ache, pain, smart, அழலுகை. (c.) நோய்கொண்டார்பேய்கொண்டார். The diseased are like persons possessed. நோயும்பாயுமாய்கிடத்தல். Being bedridden. நோய்க்கிடங்கொடோல். Take sickness in time. (Avv.)
  • நோயாளி — A sick person, a patient. நோயாளிவிதியாளியானால்பரிகாரிபோராளியாவான்..... If the patient's destiny be goof, the doctor gets the credit of it.
  • நோயின்மை — Full, uninterrupted health and prosperity. நோயில்லாவாழ்வேவாழ்வு. That is prosperity which no sickness or disease interrupts.
  • நோயெச்சம் — A reduced disease. See ஏச்சம். (p.)
  • நோய்கொள்ள– — நோய்பிடிக்க, To fall sick, to become diseased.
  • நோய்மருந்து — Giving medicine to the sick. See அறம்.
  • நோய்விழ — To be infected as plants, &c. தன்னோய்க்குத்தானேமருந்து. The one who caused the pain can remove it; spoken of a woman who has inspired love, (குறள்.)
நோய் (nōy) — noun
  1. , க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. [prov.] To be or become, sickly, diseased, broken in constitution, debilitated, மெலிய
  2. To be sickly as trees, crops, &c., வாட
  3. To become poor, worn out, as lands, சாரமொழிய. (Jaff.)
  • நோய்த்தகோழி — A sick fowl.
  • நோய்த்தபயிர் — Sickly vegetation.
  • நோய்த்துப்போக — To become sickly, diseased, &c., as நோய்க்க.
  • நோய்ச்சல் — Being sickly, &c., as the verb.

Fabricius (1972)

நோய் — noun
  1. sickness, disease, வியாதி
  2. suffering, trouble, துன்பம்
  3. pain, smart, நோ
  • நோயும் பாயுமாய்க் கிடக்க — to be bed- ridden.
  • நோயாளி — a sick person, a patient.
  • நோய்கொள்ள–பிடிக்க — to fall sick, to become diseased.
  • நோய் விழ — to affected as a patient etc.
நோய் — v. i.
  1. v. i. be or become sickly, வியாதிப்படு
  2. become poor, worn out as lands, சாரமொழிய
  • நோய்த்தபயிர் — sickly vegetation.
  • நோய்த்துப்போக — to become sickly, diseased.
  • நோய்ச்சல் — being sickly etc. as the verb.

Tamil Moli Akarathi (1928)

நோய் (nōy)
  1. துன்பம், வருத்தம் இது மாய யாக்கைபதினெண்குற்றத்தொன்று
நோய் (nōy)
  1. அணங்கு, அருப்பம், அவலம், அழுங்கல், அபயம், உரோகம், உறுக ண், காண்டகம், குந்துகுந்தம், சிதலை சிறுமை, சூர், துனி, நடுங்கல், நிழல், நீழல், படர், பிணி, புன்கண்பைங்கூ ழ், பையுள், மடங்கல், மடி, மாரி, மு டங்கல், முடங்கு, வாதை, வியாதி வேதகை, அன்றியுந் தீராதநோயின் பெயர் ஏவ்வம்
நோய் (nōy)
  1. துன்பம், வருத்தம், வியாதி

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

நோய்¹ (nōy) — noun
  1. < நோ-
  2. Malady, distemper, ailment, sickness, disease; வியாதி. நோயி கந்து நோக்குவிளங்க (மதுரைக். 13)
  3. Sorrow, grief; துக்கம். (பிங்.)
  4. Affliction, trouble; துன்பம். அதிர வருவதோர் நோய் (குறள், 429)
  5. Fault; குற்றம். பகலென்னும் பண்பின்மை பாரிக்கு நோய் (குறள், 851)
  6. Dread, fear; அச்சம். நோ யுடை நுடங்குசூர் (பரிபா. 5, 4)
  7. [M. nōyi.] Ache, pain, smart; நோவு. (W.)

IndoWordNet

நோய் — noun
  1. நோய், வியாதி

வியாதி நிலை ஸ்தானம் நிலைமை தரம் சூழ்நிலை செரிக்காத ஜீரணமாகத வயிற்ப்போக்கு ஆஸ்துமா தோல்நோய் தொற்றுநோய் விஷக்கிருமி கீல்வாதம் எலும்புநோய் ரிக்கர்ட்ஸ் நீரழிவு நோய் சர்க்கைநோய் வீக்கம் புடைப்பு சிறுநீரகக்கல்