அழுக்காறு

பொறாமை. மலையாளம்: - ஹிந்தி: -

dirt

Tamil Wiktionary

அழுக்காறு

[object Object], [object Object], [object Object], [object Object]

Winslow (1862)

அழுக்காறு (aḻukkāṟu) — noun
  1. Envy, grudging, பொறாமை
  2. Falsehood, deceit, guile, பொய்

Fabricius (1972)

அழுக்காறு — noun
  1. envy; jealousy, பொறாமை; impurity of mind, மன அழுக்கு. The verbal root is அழுக்கறு VI. v. i. which means be jealous.

Tamil Moli Akarathi (1928)

அழுக்காறு (aḻukkāṟu)
  1. ஒளவியம், கோட்டம், பொறாமை, மனக்கோட்டம், மனத்தழுக்கம், நோனாமை

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

அழுக்காறு (aḻukkāṟu) — noun
  1. Envy; பிறராக்கம்பொறுமை. (குறள், 165.)
  2. Evil disposition, impurity of mind; மனத்தழுக்கு. (பிங்.)

IndoWordNet

அழுக்காறு — noun
  1. ஒருவருக்குக் கிடைத்திருப்பது தனக்குக் கிடைக்கவில்லை என்பதை அறிந்தும் அதற்காக சந்தோஷப்படும் குணமும் உள்ளத் தன்மை.
அழுக்காறு — noun
  1. ஒருவருக்குக் கிடைத்திருப்பது தனக்குக் கிடைக்கவில்லை என்பதைப் பொறுக்காமல் ஒருவர் அடையும் எரிச்சல் கலந்த மனக் குறை.
அழுக்காறு — noun
  1. ஒருவருக்குக் கிடைத்திருப்பது தனக்குக் கிட்டவில்லை என்பதைப் பொறுக்காமல் ஒருவர் அடையும் எரிச்சல் கலந்த மனக் குறை.

பொறாமை அசூயை வயிற்றெரிச்சல் மனவெரிச்சல் நற்குணம் சீரியபண்பு நல்லொழுக்கம் கெட்டகுணம் மனோபாவம் மனவுணர்வு மனசம்பந்தம்

தமிழ்-தமிழ் அகரமுதலி (1985)

அழுக்காறு
  1. பிறர் ஆக்கம் பொறாமை
  2. மனத் தழுக்கு