இரைச்சல்

Tamil Wiktionary

இரைச்சல்
  1. (தமிழ்), (பெ) - - பொறுக்க முடியாத அளவுள்ள, குழப்பமான ஒலி.

இரை ஒலி ஓசை சத்தம் இரைச்சலிடு

Winslow (1862)

இரைச்சல் (iraiccal) — noun
  1. Sound, noise, ஒலி
  2. Hurly-burly, buzz, hum, rushing, hubbub, uproar, wambling, continued murmur, chirp, din, whiz, பலவற்றினொலி
  • இரைச்சலெடுக்க — To sound, buzz, rush, roar, &c., இரைய.

Tamil Moli Akarathi (1928)

இரைச்சல் (iraiccal)
  1. ஆரம்பம், ஒலி, வீக்கம்
இரைச்சல் (iraiccal)
  1. ஒலித்தல்

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

இரைச்சல் (iraiccal) — noun
  1. Sound, noise, clamour, hubbub, uproar, hullabaloo, vociferation, din; சத்தம். இரைச்சலவ்வூ ரெடுத்திட (இராமநா. யுத். 24).

IndoWordNet

இரைச்சல் — noun
  1. உரத்த குரலில் பேசுவது அல்லது கத்துவதால் தோன்றும் சத்தம்
இரைச்சல் — noun
  1. மனிதர்கள், இயந்திரங்கள், இயற்கைச் சக்திகள் போன்றவை எழுப்பும் கலவையான, தெளிவற்ற பெரும் சத்தம்

சத்தம் அச்சஒலி போர் கிளர்ச்சி வேலை பணி

தமிழ்-தமிழ் அகரமுதலி (1985)

இரைச்சல்
  1. ஆரவாரம், ஓலி