திருடு

பிறர் பொருளை அவருக்குத் தெரியாமல் உடைமையாக்கிக்/தனதாக்கிக் கொள் curi மலாய் ஆதாரம் --->David W. McAlpin என்பவரின் கருவச் சொற்பொருளி -

to steal

Tamil Wiktionary

திருடு — வினைச்சொல் (Verb)
  1. பிறர் பொருளை அவருக்குத் தெரியாமல் உடைமையாக்கிக்/தனதாக்கிக் கொள்

[object Object]

Winslow (1862)

திருடு (tiruṭu) — infinitive
  1. , கிறேன், திருடினேன், வேன், திருட, v. a. To steal, to rob, to pilfer, களவுசெய்ய.
  • திருடிக்கொண்டுபோக — To steal and to carry away.
  • திருடன் — (fem. திருடி. pl. திருடர்.) A thief, கள்ளன். 2. A sly, artful fellow, தந்திரி.
  • திருடல்–திருடுதல் — Stealing, &c., as திருட்டு.

Fabricius (1972)

திருடு — v. t.
  1. v. t. steal, rob, pilfer, களவு செய்.
  • திருடன் — ( திருடி) a thief, a sly artful fellow.
  • திருடல்–திருடுதல் — stealing.

Tamil Moli Akarathi (1928)

திருடு (tiruṭu)
  1. களவு, திருடென்னேவல்

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

திருடு² (tiruṭu) — noun
  1. Theft, robbery; களவு.

IndoWordNet

திருடு — verb
  1. ஒன்றை உரியவரின் அனுமதி இல்லாமல் அல்லது யாருக்கும் தெரியாமல் எடுத்தல்.
திருடு — verb
  1. மற்றவர்களின் மூலமாக கொள்ளையடிப்பது
திருடு — verb
  1. காப்பியடி, திருடு
திருடு — verb
  1. திருடுவதில் ஈடுபடுவது

களவுசெய் களவாடு எடு கொள்ளையடி அபகரி இரு காப்பியடி வேலைசெய் பணிசெய்