பின்

Tamil Wiktionary

பின்

பின் (piṉ) — noun

, [adv. and prepo.] After, afterward பிற்காலம்
Behind, hinderpart, backward, பின்னிடம்
(சது.) Succeeding, following, subsequent, கடை.–oppos. to முன். (c.)
[poetice.] A form of the seventh case, as கண், or இடத்தில், ஏழனுருபிலொன்று; thus காதலிபின்சென்றதம்ம
s. Cause, source, காரணம்
Greatness, eminence, பெருமை
Way, road, வழி. அவன்போனபின். After he had gone

பிற்காரியம் — That which is to come.
பிற்காலம் — After-times, பிற்படுசமயம். 2. Succeeding times, after one's decease. வருங்காலம்.
பிற்கூறு — The latter part or stage of any process or act, பின்பங்கு.
பிற்கொழுங்கோல் — The twenty-sixth lunar asterism, உத்திரட்டாதி. (சது.)
பிற்சாமம் — The fourth or last watch of the night, நான்காஞ்சாமம்.
பிற்பகல் — Afternoon.

பின் — adv. & prep.

பின் (piṉ)

பின் (piṉ)

பின்¹ (piṉ) — noun

பின்² (piṉ)

, [T. piru, K. pim, M. pin.] n
Back, rear part; பின்பக்கம். கூந்தல் குலைந்து பின்வீழ (மணி. 8, 36)
Place; இடம். (பிங்.)
End, as in place or time; கடை. (பிங்.)
That which is subsequent in time; பிந்தின காலம்
Younger brother; தம்பி. (திவா.) — adv. After, afterwards, subsequently; பிறகு. பின்னாவதென்று பிடித்திரா (நாலடி, 5). — part
A suffix of the locative case; ஏழாம்வேற்றுமை யுருபு. (நன். 302.)
A suffix indicating verbal participle; வினையெச்ச விகுதிகளிலொன்று. (தொல். சொல். 231.)

பின்