துறவி

(படர்க்கை, ஒருமை) உலக இன்பங்களில் மனத்தைச் செலுத்தாது, ஆன்மீக ஈடேற்றத்தை நோக்கமாகக் கொண்டவர், ஆசையை விட்டவர், சந்நியாசி. - ascetic

monk, nun, ascetic, recluse

Tamil Wiktionary

துறவி

[object Object]

Winslow (1862)

துறவி (tuṟavi)
  1. See துற, v.

Tamil Moli Akarathi (1928)

துறவி (tuṟavi)
  1. நீத்தோன், முனிவன்

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

துறவி¹ (tuṟavi) — noun
  1. ). Ascetic, recluse; சன்னியாசி.
துறவி² (tuṟavi)
  1. , < id. + வி(suff.). See துறவு¹. துறந்தோர் தம்முன் றுறவியெய்தவும் (சிலப். 27, 95).

IndoWordNet

துறவி — noun
  1. குழுவாக வாழ்ந்து தங்கள் வாழ்வை பூஜை மற்றும் தியானத்திற்கு அர்ப்பணித்துக் கொண்ட ஆண்மகன்
துறவி — noun
  1. பற்று பாசம் முதலியவை துறந்து ஆன்மீகத்தில் ஈடுபட்டவர்
துறவி — noun
  1. உலகப்பற்றை துறந்து தவம் புரிந்து சக்திகள் பெற்றவர்
துறவி — noun
  1. தன்னுடைய உறுப்புகளை கட்டுப்பாட்டில் வைக்கும் ஒருவன்
துறவி — noun
  1. தவம் செய்யக்கூடிய நபர்

துறவறம் முனிவர் புனிதர் பரமஹம்சர் புத்திரநாத் பகூதக் குடும்பத்தை விட்டு சந்நியாசம் போகும் முறை அலைந்து கொண்டேயிருக்கும் சந்நியாசி சாது அருகன் சுவாமியார் சாமியார் திரிதசி சன்னியாசி நிரன்னுவயன் நீத்தவன் பகூதகன் ஆண் ஆடவர் ஆடவன் ஆண்மகன் ஆண்பிள்ளை ஜைன துறவி ஜைன சாது ஜைன முனி

தமிழ்-தமிழ் அகரமுதலி (1985)

துறவி
  1. சன்னியாசி
  2. சன்னியாசம்
  3. துறவியருக்கு விதித்துள்ள அறம்