பகூதகன்

Pakuthagan

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

பகூதகன் (pakūtakaṉ) — noun
  1. Ascetic who lives on the alms from seven houses, one of four caṉṉiyāci, q.v.; சன்னியாசி கள் நால்வருள் ஏழு வீடுகளில் பிட்சையெடுத்துண்டு நியமப்படியொழுகும் துறவி. (சூதசங். ஞானயோக. 6, 3.)

IndoWordNet

பகூதகன் — noun
  1. தன்னுடைய உறுப்புகளை கட்டுப்பாட்டில் வைக்கும் ஒருவன்
பகூதகன் — noun
  1. எப்பொழுதும் சுற்றிக் கொண்டே இருக்கும் ஒரு துறவி

துறவி சாது அருகன் சுவாமியார் சாமியார் தாபசன் திரிதசி சன்னியாசி நிரன்னுவயன் நீத்தவன் பண்டாரம் பரித்தியாகி பரமஹம்சன் பரிவிராசகன் பூதாத்துமன் பைராகி மொசகன் யதி விரதி ஹம்சன் மனிதன் மனுஷன் நரன் மனுசன் மானிடன்