பிளவு

விரிந்துண்டாஞ் சந்து துண்டு விரிசல்

split

Tamil Wiktionary

பிளவு

பிளவு (piḷavu) — infinitive

noun. [used substantively.] Cleft, slit, crevice, gap, fissure, fracture, பிளப்பு
A part, division, portion, piece, slice, பிரிவு
[vul. பிளகு.] A piece of areca-nut commonly green, பாக்குத்துண்டு
Half of a குன்றிமணி, as a weight
Slit of a pen of reed, ஏழுதுமிறகின்பிளப்பு
[in gram.] Detachment, separation of words, as the nominative from its verb, &c., பிரிந்திசைப்பு. பாக்குவெட்டியொருபிளவுகொடு. Cut the areca-nut and give me a bit

பிளவுபட — To be eleven, split, parted. 2. To be distinct, uncompounded, &c., as adjoining words in a phrase.
பிளவுபோடுதல் — Putting betel in the mouth for chewing.
பிளவுப்பிறை — The crescent moon.
இருபிளவானகுளம்பு — A cloven hoof.

பிளவு (piḷavu)

பிளவு (piḷavu)

பிளவு (piḷavu) — noun

< பிள-
Cleft, as of a rock; crevice, gap, fissure; slit, as of a nib; விரிந்துண்டாஞ் சந்து
Part, division, portion, piece, slice, section; துண்டு. பிளவுகொண்ட மதி (பெரியபு. திருக்குறிப்புத். 17)
Disunion; பிரிவு
Splitting, bursting; வெடிப்பு. (சங். அக.)
Split areca-nut; வெட்டுப்பாக்கு. நறிய பிளவு வெள்ளிலை இவையுதவி (பிரமோத். 9, 25)
Half of a crab's eye, used as a weight; அரைக்குன்றிமணி யெடை. (W.)
(Gram.) Hiatus, break in utterance, as of words; பிரிந்திசைப்பு. இரண்டும் பலவுமாகிய சொற்கள் பிளவுபடாது ஒற்றுமைப்பட (தொல். சொல். 412, சேனா.)
Salt petre; வெடி யுப்பு. (சங். அக.)

பிளவு — noun

பிளவு — noun

பிளவு — noun

பிளவு — noun