விலங்கு

அறிவியல். உயிரினத்தின் ஒரு பெரும்பிரிவைச் சேர்ந்தவை. அறிவியல் அல்லாப் பொது வழக்கில்: பொதுவாக நிலத்தில் வாழும் உயிரிகள், ஆனால், இவற்றுள் பறவைகளும் பூச்சிகளும் நுண்ணுயிர்களும் விலங்குகள் என்னும் வகைப்பாட்டில் அடங்காதன. விலங்குகளால் தானாகவே உணவு தயாரிக்க இயலாது. இவை தாவரங்களையோ மற்ற விலங்குகளையோ தின்று உயிர் வாழ்கின்றன. பெரும்பாலான விலங்குகள் இடம்பெயரும் ஆற்றல் பெற்று விளங்குகின்றன.

to be transverse synonym of விலகு (vilaku) to hinder, obstruct

Tamil Wiktionary

விலங்கு

1. அறிவியல். உயிரினத்தின் ஒரு பெரும்பிரிவைச் சேர்ந்தவை.
2. அறிவியல் அல்லாப் பொது வழக்கில்: பொதுவாக நிலத்தில் வாழும் உயிரிகள், ஆனால், இவற்றுள் பறவைகளும் பூச்சிகளும் நுண்ணுயிர்களும் விலங்குகள் என்னும் வகைப்பாட்டில் அடங்காதன.
3. விலங்குகளால் தானாகவே உணவு தயாரிக்க இயலாது. இவை தாவரங்களையோ மற்ற விலங்குகளையோ தின்று உயிர் வாழ்கின்றன. பெரும்பாலான விலங்குகள் இடம்பெயரும் ஆற்றல் பெற்று விளங்குகின்றன.
4. தாவரங்களை மட்டுமே உண்ணும் விலங்குகள் தாவர உண்ணிகள் எனவும் விலங்குகளை உண்பவை ஊனுண்ணிகள் எனவும் இவை இரண்டையும் உண்பவை அனைத்துண்ணிகள் எனவும் அழைக்கப்படுகின்றன.

[object Object], [object Object]

Winslow (1862)

விலங்கு (vilaṅku) — noun

1. Fetters for the feet and hands, தளை
2. That which is transverse or across, குறுக்கு
3. Beast in general, மிருகம்
4. Round mark added to a letter, as மேல்விலங்கு, the top of a letter, the symbols of இ and ஈ; கீழ்விலங்கு, the lower part of a letter or some of the symbols of உ and ஊ

• விலங்கரசு — A lion, the king of beasts, சிங்கம். (சது.)

விலங்கு (vilaṅku) — infinitive

1. , கிறேன், விலங்கினேன், வேன், விலங்க, v. n. To spread, stand apart, பிரிய
2. To get away, recede from, stand off, as விலக
3. To scintillate, to twinkle, துலங்க. (p.)

• விலங்கிநிற்க — [com. விலகிநிற்க.] To stand afar off.

Fabricius (1972)

விலங்கு — noun

1. fetters, தளை
2. an animal, a beast, மிருகம்
3. that which is transverse of cross, குறுக்கு

• விலங்கரசன் — a lion, the king of beasts.
• விலங்கு சாதி–விலங்கினம் — beasts.
• விலங்குபோட–தைக்க–மாட்ட — to fetter, to chain.

விலங்கு — v. i.

1. v. i. spread, stand apart, பிரி II. v.
2. get away, stand off, விலகு
3. twinkle, துலங்கு

• வலையை விலங்கவைக்க — to spread the net clear on the ground.
• விலங்கல் — scintillating, twinkling; 2. getting away, receding from.
• விலங்கி நிற்க–விலகி நிற்க — to stand afar off.

Tamil Moli Akarathi (1928)

விலங்கு (vilaṅku)

1. தடை, தளை, மிருகம், விலங் கென்னேவல்

விலங்கு (vilaṅku)

1. காற்றாளை, குறுக்கு, மிருகம், விலங்கென்னேவல்

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

விலங்கு² (vilaṅku) — noun

1. < விலங்கு-
2. That which is transverse, across or crosswise; குறுக் கானது. விலங்ககன்ற வியன்மார்ப (புறநா. 3)
3. Beast or bird, as having their bodies not erect but horizontal; மாவும் புள்ளும். விலங்கு மக்களும் வெரூஉப்பகை நீங்கும் (மணி. 12, 95). விலங்கானே னாதலினால் விலங்கினேன் (கம்பரா. சடாயு. 22)
4. Deer; மான். விலங்கு மலைத்தமைந்த . . . நாட்டத்து (மலைபடு. 45)
5. Fetters, shackles, manacles; கைகால்களில் மாட்டப்படுந் தளை. (சூடா.)
6. Difference; வேறுபாடு. விலங்கோரார் மெய்யோர்ப் பின் (கலித். 52)
7. Obstruction, hindrance; தடை. இந்த வினையுடல் விலங்காகும் (ஞானாவா. லீலை. 34)
8. Curve added to a consonant, above or below as the symbol of the vowel i or ī or u or ū; இ ஈ உ ஊ முதலிய உயிர்களைக் குறிக்கும் அடையாளமாக மேலுங் கீழுமுள்ள வளைவு. (தொல். எழுத். 17, உரை.)
9. Hill; குன்று. (அரு. நி.)
10. (Gram.) See விலங்கல்
11. (பி. வி. 40, உரை.)

விலங்கு (vilaṅku) — noun

1. Body, as fettering the soul; உடல். (திவ். திருச்சந். 56, வ்யா. பக். 162.)

IndoWordNet

விலங்கு — noun

1. குறிப்பாக நான்கு காலகளுடைய, குட்டி போட்டுப் பால் தருவதும் பொதுவாக மனித இனமும் தாவரமும் அல்லாத ஏனைய உயிரினம்.

விலங்கு — noun

1. மனிதஇனமும் தாவரமும் அல்லாத ஏனைய உயிரினம் நான்கு கால்களுடைய குட்டி போட்டுப் பால் தரும் இனம்.

மிருகம் பிராணி ஜந்து செந்து ஐந்தறிவுயிர் சீவராசி ஜீவராசி உயிருள்ள உயிரினம் வாழ்க்கை குஞ்சு முதுகெலும்பு பிராணி ஒரு செல் உயிரி ஒரு செல் உயிர் முதுகெலும்பில்லாத உயிரி முதுகெலும்பற்ற உயிரி தண்டகமில்லாத உயிரி தண்டெலும்பில்லாத உயிரி ஆதாரத்தண்டில்லாத முள்ளெலும்பில்லாத உயிரி தாவரஉண்ணி விலங்குண்ணி விலங்குஉண்ணி நிலவாழ்பிராணி காட்டுவிலங்கு