உறுப்பு

Tamil Wiktionary

உறுப்பு

உறுப்பு (uṟuppu) — noun

A limb, or member of the body, parts, features, அவயவம்
Body, உடல்
Part (of a whole) component part, member, subdivision, department, section, பங்கு
Just proportion, symmetry, அங்கலட்சணம்
Abundance, மிகுதி
Bough, மரக்கொம்பு
Closeness, narrowness, நெருக்கம்
A copy of single letters set for a child to imitate, மேல்வரிச்சட்டம்
Title deed, registry, &c. of land, காணியாட்சிப்பத்திரம். அந்தக்காணிக்கோருறுப்புமில்லை. There is no security, title, &c. for that land

உறுப்படக்கி — A tortoise, a turtle –from the contraction of its limbs, ஆமை; [ex உறுப்பு, et அடக்கி, from அடங்கு contraction.]
உறுப்பணங்கெட்டவன் — . [ உறுப்பினங்கெட்டவன்.] An ill-shaped, maimed, ugly person. 2. (Rott.) உறுப்பினங்கெட்டவன், A foolish, a witless fellow.
உறுப்பற்றவன்–உறுப்புக்குறைந்தவன்–அவயவவீனன்–ஒழுக்கமில்லான் — . An ill-formed, or deformed person, . 2. An ill-bred person. .
உறுப்பில்பிண்டம் — The embryo. See ஏச்சம.
உறுப்புக்குறைவிசேடம் — A species of the figure called விசேடம்.
உறுப்புத்தோல் — A species of deer-skin which, according to the shasters, the Brahman should fasten to his sacred cord, நூலிற்கட்டியமான்றோல்.

உறுப்பு (uṟuppu) — noun

உறுப்பு — noun

உறுப்படக்கி — a tortoise, so called because it contracts its limbs under its shell.
உறுப்புள்ளவன் — a well-formed person; a well-bred, able man.
உறுப்பணங் கெட்டவன்–உறுப்பற்றவன் — an ill-shaped, deformed, ugly person; a dunce also .
உறுப்பறை — a deformed person.

உறுப்பு (uṟuppu)

அங்கம், அடுக்கு, அடையாளம், அவயவம், உடல், உறுதி, காணியா டசிப்பத்திரம், துறுவல், நெருக்கம், பங்கு, மரக்கொம்பு, மிகுதி, மேல்வ ரிச்சட்டம்

உறுப்பு (uṟuppu)

உறுப்பு (uṟuppu) — noun

< உறு¹-
Limb, member of body; அவயவம். (சூடா.)
Division, as of an army; part of a whole, component part, department, section; அங்கம். உறுப்பமைந் தூறஞ் சா வெல்படை (குறள், 761)
Body; உடம்பு உறுப்பொத்தன் மக்களொப் பன்றால் (குறள், 993)
(Gram.) Consonant; மெய்யெழுத்து. மூன்றனுறுப் பழிவும் (நன். 190)
(Mus.) Secondary melody-type of the pālai class; பாலையாழ்த்திறம். (திவா.)
Bough, branch; மரக்கொம்பு. (திவா.)
Just proportion, symmetry of form; அங்க லட்சணம். அவன் உறுப்புள்ளவன். (W.)
Copy of single letters set for a child to imitate; மேல்வரிச் சட்டம். (W.)
Title deed, as of land; காணி யாட்சிப்பத்திரம். அந்தக் காணிக் கோருறுப்பு மில்லை. (W.)

உறுப்பு (uṟuppu) — noun

உறுப்பு — noun

உறுப்பு — noun

உறுப்பு