A mode of dressing woman's hair, one of aim-pāl, q. v.; ஐம்பாலுள் ஒருவகை. (பிங்.)
Man's hair; ஆண்மக்களின் மயிர். (திவா.)
Tail of a peacock; மயிற்றோகை. (திவா.)
Peacock's feathers, as arranged for a fan or a parasol; பீலிக்குஞ்சம். (பிங்.)
White umbrella, as an emblem of royalty; வெண்குடை. (திவா.) மாமதி தொங்கலாக (திருப்பு. 871)
Insignia of royalty; சேறாடி, சத்திரம், சாமரம் முதலிய விருது. கொற்றக்குடையும் வடிவுடைய தொங்கலுஞ் சூழ (ஆதியுலா, 57)
Cloth spread above the water-pots while carrying water to wash a corpse; பிணத்தை நீராட்டக் கொண்டுவரும் நீர்க்குடங் களின் மீது பிடிக்கப்படும் துணி. சின்னமூதத் தொங் கல் வந்திட (சி. சி. 2, 95)
Any undigested matter sticking to the bowels; வயிற்றுத்தங்கல்
Anything sticking and hanging ready to fall; விழக்கூடிய நிலையில் ஒட்டிநிற்கை. (J.)
Projection, cape, headland; முனை. (W.)
Street corner, end of a street, extremity; மூலை. தொங்க லுக்குத் தொங்கல். (W.)
Cloth worn as upper garment by women; பெண்களின் மேலாக்குச்சீலை. (யாழ். அக.)
Going in advance; முந்துகை. (யாழ். அக.)
Clasp of an ornament; ஆபரணக் கடைப்பூட்டு. (யாழ். அக.)