பேதமை

poverty

Winslow (1862)

பேதமை (pētamai) — noun
  1. Ignorance, அறிவின்மை. See பேதைமை. (c.)

Fabricius (1972)

பேதமை — noun
  1. பேதைமை, s. ignorance, simplicity.

Tamil Moli Akarathi (1928)

பேதமை (pētamai)
  1. அறிவின்மை

IndoWordNet

பேதமை — noun
  1. அறிவில்லாமல் இருக்கும் நிலை
பேதமை — noun
  1. அறியாமை இருட்டு

அறிவின்மை புத்தியின்மை முட்டாள்தனம் அறியாமை அசட்டுத்தனம் அஞ்ஞானம் அபோதம் அறிமடம் மௌட்டியத்தனம் அறிவிலித்தனம் மூடத்தனம் அறிவீனத்தனம் மடமைத்தனம் விழிப்புணர்வில்லாமை அறிவீனம் முட்டாள்த்தனம் இருள் அசடு எய்யாமை மௌட்டியம் இருட்டு