அசடு
, (பெ) stupidity - கடைப்புத்தி fool - மூடன்
stupidity meanness, lowness flaw
Tamil Wiktionary
அசடு — பெயர்ச்சொல் (Noun)
[object Object]
Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)
அசடு¹ (acaṭu) — noun
Stupidity; மெளட்டியம். அறிவுளோர் தமக்கும் யாதோ ரசட்து வருமேயாகில் (விவேகசிந். 64) Fool; மூடன். அந்த அசடு எங்கே? Colloq
அசடு² (acaṭu) — noun
prob. அசடு¹. cf. அசறு. Small splinter, loose, uneven portion of a surface as of a plate of metal or of a finger nail, scab as of a wound; உலோகமுதலியவற்றிற் பெய ரும் பொருக்கு.
அசடு (acaṭu) — noun
cf. கசடு. Fault; குற்றம். (W.)
Winslow (1862)
அசடு (acaṭu) — noun
Meanness, lowness, கீழ்மை. (p.) Fault, குற்றம் (c.) A small splint, a loose, uneven portion of a surface, as on a plate of metal, the finger nail, &c., உலோகங்களிற் பேருமசடு அசடர் — Low-caste people, ill-bred persons, கீழ்மக்கள்.
Fabricius (1972)
அசடு — noun
meanness கீழ்மை flaw, குற்றம். அசடன், (fem, அசடி) a lazy stupid person, a low caste man அசட்டு தைரியமுள்ள — foolhardy. அசட்டுத்தனம்–ஜெபம் செய்வதில் அசடாயிராதே — flaw. .
Tamil Moli Akarathi (1928)
அசடு (acaṭu)
இசடு, இருப்பு முதலியற்றிற் பெயரும் பொருக்கு, கீழ்மை, குற் றம்
தமிழ்-தமிழ் அகரமுதலி (1985)
அசடு
குற்றம் கீழ்மை மூடத்தன்மை பழுது உலோகம் முதலியவற்றில் பெயரும் பொருக்கு. அசத்தல் - அயர்த்தல் மறத்தல். அசதி - சிரித்துப் பேசுதல் எள்ளி நகையாடல் சடுதி சோர்வு மறதி கற்பில்லாதவள். அசதிக்கிளவி - கிண்டல்மொழி. அசதியாடுதல் - சிரித்துப்பேசுதல் வேடிக்கை யாகப் பேசுதல். அசநவேதி - சீரகம். அசப்பியம் - அவைக்குப் பொருந்தாத பேச்சு. அசப்பு - பராக்கு அசதி. த }- “அசபா? என்னும் ஒரு மந்திரம். அசபாநலம் - அசபையாகிய அக்கினி. அசம் - ஆடு மூவாண்டு பழகிய நெல் வெங் காயம் ஆன்மா பிறவாதது சந்தனம். அசம்பாதை - படை செல்லும் வழி. அசம்பாவிதம் - நேரக்கூடாதது மற்றது. அசம்பி - காண்க: அசம்பை, அசம்பிரேட்சித(ய)ம்- ஆர ஈய்ச் சியின் ப ம ஆராய்ந்துபாராமை. அசம்பிரேட்சியகாரித்துவம்- ஆராயாது செய்கை
சொல் அகராதி
சொல் தேடு