வெட்கம்

Shame on you

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

வெட்கம் (veṭkam) — noun
  1. < வெட்கு-
  2. Shame; disgrace; அவமானம். (சூடா.) வெட்கத்துக்காளினி நானோ (இராமநா. யுத்த. 32)
  3. Modesty, bashfulness, coyness; கூச்சம்

Winslow (1862)

வெட்கம் (veṭkam) — noun
  1. [vul. வெக்கம்.] Shame, modesty, bashfulness, நாணம். (c.) ஏன்வெட்கப்படுகிறாய். Why are you bashful?
  • வெட்கக்கேடு — [appel. வெட்கங்கெட்டவன்.] Shamelessness, absence of shame.
  • வெட்கங்கெடுக்க — To treat one shamefully.
  • வெட்கஞ்சிக்கி — Want of modesty. See சிக்கி.
  • வெட்கப்பட — To be ashamed, to feel shame, to be bashful.
  • வெட்கப்படுத்த — To put one to shame, to disgrace.

Fabricius (1972)

வெட்கம் — noun
  1. shame, bashfulness. modesty, நாணம்.
  • வெட்கக்கேடு — shamelessness.
  • வெட்கங்கெடுக்க — to disgrace one.
  • வெட்கங் கெட்டவன் — a shameless fellow, one that is past shame.
  • வெட்கப்பட — to be ashamed.
  • வெட்கப்படுத்த — to but one to shame.

Tamil Moli Akarathi (1928)

வெட்கம் (veṭkam)
  1. நாணம்
வெட்கம் (veṭkam)
  1. இருளி, இலச்சை, உட்கல், உட்குசமழ்த்தல், சமழ்ப்பு, நாணம், நாண், மறுத்தல், மானம், வட்கல், வெள்கள்
வெட்கம் (veṭkam)
  1. நாணம்

IndoWordNet

வெட்கம் — noun
  1. ஒரு செயலை இயல்பாக அல்லது உடனடியாகச் செய்ய முடியாமல் ஏற்படும் தடுமாற்றம்
வெட்கம் — noun
  1. இயல்புக்கு மாறான ஒன்றால் ஒருவருக்கு ஏற்படும் தயக்க உணர்வு
வெட்கம் — noun
  1. ஒருவரை அல்லது ஒரு நிலையை எதிர்க்கொள்ள முடியாமல் பின் வாங்க வைக்கும் கூச்ச உணர்வு.
வெட்கம் — noun
  1. பிறர் முன்னிலையில் இயல்பாக இருக்க முடியாத அல்லது தன் விருப்பத்தைத் தெரிவிக்க முடியாத தயக்க உணர்வு.

தயக்கம் தடுமாற்றம் அச்சம் மனோபாவம் மனவுணர்வு மனசம்பந்தம் கூச்சம் உணர்ச்சி உணர்வு சுரணை சுணை நுகர்வு நுகர்ச்சி பிரக்ஞை சுவாதீனம் ஸ்மரணை நாணம் மனநிலைமை மனநிலை