, (Gen, ட்டின், s. Crookedness, flexture, obliquity, a crooked thing, வளைவு. W. p. 250. KÔTA
A diagram or figure, as a square, a circle, an ellipse, &c., வடிவம்
Dividing or describing lines, கீற்று
A chank, சங்கு
The horn or tusk of a beast, விலங்கின்கொம்பு
The horn or chank for blowing, ஊதிடுகொம்பு
The symbol of the ஏ, ெ, or ே, ஏழுத்தின்கொம்பு
A branch, மரக்கொம்பு
The summit of a hill, மலையினுச்சி
Shore, bank of a river, margin of a tank or well, &c., நீர்க்கரை
Ridge, dam, bank in rice–field, வரம்பு
(sa. Kota.) A strong hold, a fort, a fortified place, அரணிருக்கை
Guile, deceit, வஞ்சனை
Crowd, numbers, multitude, திரள். (பிங்.)
Side, பக்கம். (பிங்.)
A cusp, the horn of the crescent moon, &c., பிறைக்கோடு
[loc. for.] Court of justice, நீதிஸ்தலம்
கோடுகீற–கோடுகிழிக்க — To draw lines; to make diagrams, figures, &c. நீர்கிழித்தகோட்டுக்குள்ளடங்கியிருக்கிறேன். I am within the line you drew, i. e., I obey your order.
கோடுகீறிமறிக்க — To draw a circle on the ground round a debtor, adjuring him not to pass it till the debt is paid. 2. To draw a circle round one in order to extort a promise from him. 3. To draw a magic line in order to stop a wild beast, தடைகட்ட.
கோடுபோட — To rule a paper to write (c.)
கோட்டிலக்கம் — Magic squares. [limited usage.]
கோட்டில்வாழ்விலங்கு — Animals that live on trees as squirrels, monkeys, &c.
கோட்டுநீறு — Shell-lime, conch-lime. (p.)
கோடு (kōṭu) — noun
, கிறேன், கோடினேன், கோட, v. a. (Sans. KÔT'A, crooked.) To be crooked, oblique; to bend, வளைய
To swerve, to deviate, to diverge, கோண
To be partial, biased, நடுவுநிலைகோண
To be envious, displeaced, to take umbrage, to have antipathy, வெறுப்புற
v. a. To break, to snap off, முறிக்க. (p.)
கோடாதகோல் — A right sceptre, just government.
கோடாதமனம் — A liberal mind, a benevolent mind. 2. A mind free from envy, guile, bias, &c.
கோடாதமொழி — Unfailing promises. (p.)
கோடாமை — Straight forwardness, unbiasedness, &c.
கோட்டம் — Crookedness, bent, flexture, வளைவு. 2. Grudging, malice, envy, அழுக்காறு. 3. Partiality, swerving from rectitude, injustice, obliquity, கோணல். 4. [prov.] Lines, figures, diagrams made of rice-flour, &c., on the floor in religious ceremonies, மாக்கோலம்; (ex கோடு.)
முகங்கோடுதல் — Making a wry face through discontent, dissatisfaction, umbrage, sorrow, &c. சொற்கோட்டமில்லதுசெப்பமொருதலையாவுட் கோட்டமின்மைபெறின். Freedom from obliquity of speech is rectitude, if there be a (corresponding) freedom from bias of mind. (குற.)
Fabricius (1972)
கோடு — noun
a line or draught, வரி
a horn, cornet, கொம்பு
a branch of a tree, கிளை
a peak or top of a hill, மலையினுச்சி
tusk of an elephant, தந்தம்
the horn or extre- mity of the waxing or waning moon, பிறைக்கோடு
a dam, bank, வரம்பு
multitude, திரள்
crookedness, வளைவு
a fortified place, a strong- hold, அரணிருக்கை
a conch, சங்கு
a tank, குளம்
stripe or border as of a cloth, ஆடைக்கரை
side, பக்கம்
a bunch or cluster, குலை
coil of hair, மயிர் முடி
கோடியர் — professional dancers.
கோடு கிழிக்க–கீற–போட — to draw lines.
கோடு கோடாயிருக்க — to be full of lines.
கோடுவாய்–வாயிலிருந்து வழி யும் நீர்–கோட்டுவாய் — dribble, . Also .
கோட்டுப்பூ–பூ — see under .
கோட்டில் வாழ்விலங்கு — animals living on branches of trees as squirrels, monkeys etc.
கோடு — noun
hardship (கொடுமை)
(Eng. court) a court of justice நீதிஸ்தலம்
கோடு — v. i.
v. i. (கோணு) bend, be crooked, வளை
deviate, swerve, be partial or biassed, நெறிதப்பு
be displeased or dissatisfied; v. t. bend, break, முறி
கோடாத கோல் — a right sceptre, just and impartial government.
கோடாமொழி — an infalliable word, unfailing promise.
A horn-like contrivance used for discharging water in jets; நீர்வீசுங் கொம்பு. நீர்மணக் கோட்டி னர் (பரிபா. 6, 34)
[K. kōḍu.] Branch of a tree; மரக்கொம்பு. (பிங்.)
Body of a lute; யாழ்த்தண்டு. மகர யாழின் வான்கோடு தழீஇ (மணி. 4, 56)
Symbol 'ெ', 'ே',, as in கெ, கே, etc.; 'கெ' 'கே' முதலியவற்றின் தலைப்பிலுள்ள கொம்புக் குறியீடு. விலங்கு பெற்றும் கோடுபெற்றும் புள்ளி பெற்றும் (தொல். எழுத். 17, உரை)
Crescent moon; பிறைமதி. கோடு மிலைந்தான் (திருக்கோ. 149)
Coil of hair; மயிர்முடி. குரற்கூந்தற் கோடு (கலித். 72, 20)
[K. kōḍu, M. kōṭu.] Summit of a hill, peak; மலைச்சிகரம். பொற்கோட் டிமயமும் (புறநா. 2, 24)
Mountain; மலை. குமரிக் கோடும் (சிலப். 11, 20)
High ground, elevation; மேட்டுநிலம். நறுங்காழ் கொன்று கோட் டின் வித்திய (மதுரைக். 286)
Line; வரி
Diagram, figure, as a square, circle, etc., drawn for playing games; ஆட்டம் முதலியவற்றுக்காக வகுத்த தானம். கோடின்றி வட்டாடல் கொள்வ தொக்கும் (தாயு. நினை. 2)
[T. kōḍu.] Bank of a river, bund of a tank or well; நீர்க்கரை. குளவளாக் கோடின்றி நீர்நிறைந் தற்று (குறள், 523)