வேலைக்காரன்

ஊழியன் தொழிலாளி தொழில் வல்லவன்

worker, workman, laborer skilled worker

Tamil Wiktionary

வேலைக்காரன் — பெயர்ச்சொல் (Noun)
  1. ஊழியன்
  2. தொழிலாளி
  3. தொழில் வல்லவன்
  4. தந்திரம் பண்ணுபவன்
  5. *அவன் பெரிய வேலைக்காரன்

வேலைசெய் வேலைவை வேலைமேற்போ வேலைவளர் வேலைவாங்கு வேலைகொள் வேலைகாட்டு வேலைசாய் வேலைதீர் வேலைபண்ணு வேலைபிடி வேலை வேலையாள் வேலைக்காரி வேலைக்காரத்தனம் வேலைக்காலம் வேலைநேரம் வேலைக்கூலி வேலைமினக்கெட்டவன் வேலைமினக்கெடு வேலைமினக்கேடு வேலைமெனக்கெடு வேலைக்கேடு வேலைச்சுருக்கு வேலைத்தலம் வேலைத்தலை வேலைத்தனம் வேலைத்தனம்பண்ணு வேலைத்திறன் வேலைத்திறம் வேலைத்திறமை வேலைப்பாடு வேலைமானம் வேலைப்பரீட்சை வேலைத்துறட்டு வேலைத்தொந்திரவு வேலைத்தொல்லை வேலைநாணயம் வேலைநாள் வேலைநிறுத்தம் வேலைமறியல் வேலைக்கள்ளி

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

வேலைக்காரன் (vēlai-k-kāraṉ) — noun
  1. < வேலை¹ + காரன்¹
  2. Man-servant; ஊழியன்
  3. Workman, labourer; தொழிலாளி
  4. Skilled worker; தொழில் வல்லவன்
  5. Trickster; தந்திரம் பண்ணுபவன். அவன் பெரிய வேலைக்காரன்
வேலைக்காரன் (vēlai-k-kāraṉ) — noun
  1. Rake; வைக்கோல் தள்ளுந் தடி. (J. N.)

IndoWordNet

வேலைக்காரன் — noun
  1. வேலைகளை செய்பவன்.

சேவகன் மனிதன் மனுஷன் நரன் மனுசன் மானிடன் மானுடன் நீர் நிரப்பும் பணியாள் நீர் நிரப்பும் வேலையாள் சிவ கணம் சிவபரிவாரம் பிரமதகணம் பிரமதர் அடிமை அடிமைத்தனம் வீட்டுவேலைக்காரன் வீட்டு உழையாளன் வீடு செடகன் வீட்டு பணவன் வீட்டு பணி செய்வோன் வீட்டு பரிவாரன் வீட்டு பிடியாள்

தமிழ்-தமிழ் அகரமுதலி (1985)

வேலைக்காரன்
  1. ஊழியன்
  2. கசகொழிலாளி
  3. ! தொழில் வல்லவன்
  4. தந்திரம்பண்ணுபவன்