வலிமை

Strength

Winslow (1862)

வலிமை (valimai) — noun
  1. Strength power, as வலுமை
  2. Hardness, வன்மை
  3. Force, பலவந்தம்
  • வலிமைகாட்ட — To exhibit power, or ability.
  • வலிமைசெய்ய — To force, to ravish.

Fabricius (1972)

வலிமை — noun
  1. , வலுமை, s. (see also வன்மை & வல்லமை) strength, power, வலம்
  2. hardness, கடினம்
  3. force, வலவந்தம்
  • வலிமை–வலுமை–செய்ய–பண்ண — to force, to act with violence.
  • வலிய–வலு — strong, powerful.
  • வலிய — see under வலி, v. i.
  • வலியது–வலிது–வலியார்–வலி — see under
  • வலுக்கட்டாயம் — much force.
  • வலுக்கிழம் — a very old person, animal or thing.

Tamil Moli Akarathi (1928)

வலிமை (valimai)
  1. வலோற்காரம், வன்மை

IndoWordNet

வலிமை — noun
  1. ஒரு பணிக்கு அல்லது செயலுக்கு ஒருவர் பொருத்தமானவர் என்று செல்வதற்கு ஏதுவான நிலையை குறிப்பதுதகுந்த மேலும் சரியான பொருத்தம் அல்லது சந்திப்பு
வலிமை — noun
  1. செயல் செய்வதற்கான ஆற்றல்.
வலிமை — noun
  1. பலம்
வலிமை — noun
  1. ஒரு பொருளின் வலிமையைக் குறிக்கும் தன்மை
வலிமை — noun
  1. சக்தி, வீரம் ஆகியவற்றின் தாக்கத்தைக் கொண்டு எதிரியை பின்வாங்கச் செய்வது

தகுதி பொருத்தம் திறமை ஆற்றல் சமர்த்து ஒற்றுமை ஒருமைப்பாடு ஐக்கியம் ஒருமுகம். லயம் பலம் சக்தி பொருள் தெறமை தெய்வீகப்பார்வை தெய்வீககடாக்ஷம் பார்வை பார்த்தல் தெய்வ சக்தி கடவுள் சக்தி பரம்பொருள் சக்தி இறைவன் சக்தி தேவ சக்தி ஆத்மசக்தி ஆத்மஆற்றல்

Tamil Wiktionary

வலிமை — பெயர்ச்சொல் (Noun)
  1. பலம்

[object Object]

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

வலிமை (valimai) — noun
  1. < id
  2. Strength, power; வன்மை. (W.)
  3. Skill; cleverness; சாமார்த்தியம். வலிமை பாராட்டல் (யாழ். அக.)
  4. Hardness; திண்மை. (W.)
  5. Force, compulsion; பலவந்தம். (யாழ். அக.)