கட்டுப்பாடு

* (பெ) - கட்டுப்படுத்தும் ஆணை, விதி ஒழுக்கம்

control restraint

Tamil Wiktionary

கட்டுப்பாடு
  1. * (பெ) -
  2. கட்டுப்படுத்தும் ஆணை, விதி
  3. ஒழுக்கம்

கட்டுப்படு குடும்பக் கட்டுப்பாடு உணவுக் கட்டுப்பாடு தரக் கட்டுப்பாடு மாசுக் கட்டுப்பாடு மனக் கட்டுப்பாடு உடைக் கட்டுப்பாடு

Tamil Moli Akarathi (1928)

கட்டுப்பாடு (kaṭṭuppāṭu)
  1. இணக்கம், கடசி, பந்தம்

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

கட்டுப்பாடு (kaṭṭu-p-pāṭu) — noun
  1. +. Compact, social bond, community law; சமூக ஏற் பாடு. கட்டுப்பாடு கடத்தல்
  2. League, party, faction, confederacy; கட்சி. (W.)
  3. Legalised concubinage; சட்டப்படி வைப்பாட்டி வைத்துக் கொள்கை. (G. Sm. D. i, 135.)
கட்டுப்பாடு (kaṭṭu-p-pāṭu) — noun
  1. +. See கட்டுப்பொய். Loc.

IndoWordNet

கட்டுப்பாடு — noun
  1. வரம்பை மீறாத ஒழுங்கு.
கட்டுப்பாடு — noun
  1. ஒன்று சீராகவோ அளவுக்கு மீறிப் போய் விடாமலோ கட்டுக்குள் வைத்திருப்பது.
கட்டுப்பாடு — noun
  1. ஆதிக்கம், அதிகாரம், வசம், கட்டுப்பாடு
கட்டுப்பாடு — noun
  1. ஒன்றை செயல்படுத்த,நிர்வகிக்க,மேற்பார்வையிட ஒருவருக்கு இருக்கும் அதிகாரம்.
கட்டுப்பாடு — noun
  1. வரம்பை மீறாத ஒழுங்கு, வரையறை

கொள்கை கோட்பாடு கருத்து சுயக்கட்டுப்பாடு வரம்பு விலக்கு பத்தியம் ஆதிக்கம் அதிகாரம் வசம் நிலை ஸ்தானம் நிலைமை தரம் சூழ்நிலை பேரதிகாரம் சிறப்பதிகாரம் சிறப்புஅதிகாரம் ஏகாதிபத்யம் வாக்குரிமை ஒதுக்கப்பட்ட பகுதி பங்கு பாகம் பட்டா உரிமை