இடையூறு

இடர்ப்பாடு, தடங்கல், இடர்பாடு, தடை obstacle, hindrance

obstacle, impediment, hindrance inconvenience disturbance

Tamil Wiktionary

இடையூறு
  1. இடர்ப்பாடு
  2. தடங்கல்
  3. இடர்பாடு
  4. தடை

Tamil Moli Akarathi (1928)

இடையூறு (iṭaiyūṟu)
  1. இடா, ஊறுபாடு,தடை

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

இடையூறு (iṭai-y-ūṟu) — noun
  1. + உறு-. Impediment, obstruction, hindrance; விக்கினம். (திருவிளை. விடையில. 10.)

IndoWordNet

இடையூறு — noun
  1. தொடர்ந்து மேலே செல்ல முடியாதபடி ஏற்படும் இடையூறு.
இடையூறு — noun
  1. தொடர்ந்து மேலே செல்ல முடியாதபடி இருக்கச் செய்யும் செயல்.
இடையூறு — noun
  1. ஒருவருக்கு துக்கத்தினால் வருத்தம் ஏற்படுவது

தடை தடங்கல் நிகழ்ச்சி சம்பவம் உருவமில்லாத பொருள் உருவமற்ற பொருள் ரூபமில்லாத பொருள் ரூபமற்ற பொருள் அடைப்பு தலையீடு உளறல் பயத்தால் தொண்டை அடைப்பு குளறல் உலகதுன்பம் துக்கம் துயரம் வருத்தம் துன்பம் இடர் துயர் இடர்ப்பாடு உறு பரிதாபம் உணர்ச்சி உணர்வு

தமிழ்-தமிழ் அகரமுதலி (1985)

இடையூறு
  1. இடர், துன்பம்