தடங்கல்

ஒரு செயல் நின்று போகும்படி ஆவது interruption

Interruption

Winslow (1862)

தடங்கல் (taṭaṅkal) — noun
  1. noun. Hinderance, impediment, stoppage, தடை
  2. Objection, ஆட்சேபம்
  3. Delay, தாமதம். (c.)
  4. [prov.] Detainment as of stray cattle, lost or stolen property, &c.; in use, not at liberty–as an article, அடைப்பு
  5. Stagnation of trade, &c., வறிதிருக்கை
  • தடங்கலானவேலை — Slow work.
  • தடங்கல்சொல்ல–தடங்கல்படுத்த–தடங்கல்பண்ண — To urge an objection, to put a legal stop to a proceeding. 2. To detain.

Tamil Moli Akarathi (1928)

தடங்கல் (taṭaṅkal)
  1. அடைப்பு, தடை, தாமதம், வறிதிருக்கை
தடங்கல் (taṭaṅkal)
  1. தடை, தாமதம்

IndoWordNet

தடங்கல் — noun
  1. செயல், பணி, இயக்கம் போன்றவற்றின் ஒழுங்கான போக்கில் ஏற்படும் பாதிப்பு
தடங்கல் — noun
  1. ஒத்துக்கொள்ளப்பட்ட வழக்கமான நடைமுறைக்கு உட்படாதது.
தடங்கல் — noun
  1. தொடர்ந்து மேலே செல்ல முடியாதபடி ஏற்படும் இடையூறு.
தடங்கல் — noun
  1. தடுக்கும் நிலை அல்லது செயல்
தடங்கல் — noun
  1. எந்த கருத்திற்கும் அல்லது வாக்கியத்திற்கும் கண்டனம் தெரிவிப்பது

தடை குறுக்கீடு இடர்பாடு வேண்டுகோள் பிடிவாதம் விடாபிடி சத்தியாகிரகம் சிபாரிசு பரிந்துரை நற்சாட்சி மறியல் செய்தல் முற்றுகையிடுதல் சூழ்கை வளைத்தல் ஆணை ஏவல் அவம் அவவாதம் ஆக்ஞை விதிவிலக்கு உதாரணம் எடுத்துக்காட்டு இடையூறு நிகழ்ச்சி சம்பவம்

Tamil Wiktionary

தடங்கல்
  1. ஒரு செயல் நின்று போகும்படி ஆவது

Tamil Lexicon (Univ. of Madras, 1924-1936)

தடங்கல் (taṭaṅkal) — noun
  1. < தடங்கு-
  2. Hindrance, impediment, obstruction; தடை. தடங்கலின்றி யடுசரமே மிடைந்த (சூளா. அரசி. 212)
  3. Objection; ஆட்சேபம். (W.)
  4. Confinement, detention, as of stray cattle; அடைப்பு
  5. Delay; தாமதம். (யாழ். அக.)
  6. Stagnation, inactive condition; வேலையின்றியிருக்கை. (W.)